Spot aan

Nina Brink schuwt naar eigen zeggen de publiciteit, maar de praktijk toont aan dat zij van de schijwerpers maar moeilijk afscheid kan nemen. Een drukbezochte persbijeenkomst, twee maanden geleden, heeft Brink zelf `pertinent' niet gewild, zegt ze deze maand in het maandblad Elan.

Ondanks haar tegenzin pakt de voormalige topvrouw van internetaanbieder World Online opnieuw uit. Ze springt op de bres voor voormalig Philips-topman Cor Boonstra. ,,Niet één keer'' heeft Brink in de kranten zien staan dat Boonstra bij zijn gewraakte effectentransacties ,,misschien gewoon onoplettend'' is geweest. ,,Wat ik overigens geloof. Ik heb hem een paar keer ontmoet en hij lijkt mij een zeer hardwerkende, oprechte man, die zo hard werkte dat hij geen tijd had om hieraan te denken.''

Met die publieke steunbetuiging is de cirkel rond. De veelgeplaagde Brink is Boonstra's vriendin Sylvia Tóth naar eigen zeggen nog steeds dankbaar voor het feit dat zij het op televisie eens voor haar heeft opgenomen.

In het interview met Elan is Cor Boonstra de enige die er genadig vanaf komt. Brink laakt de pers, commissarissen en medebestuurders van World Online en de advocaten die haar beursgang hebben begeleid.

Voor voormalig Getronics-topman Risseeuw heeft ze zelfs een nieuw woord bedacht. Het Ton Risseeuw-effect: ,,Dat je on top of everything bent en alle creativiteit doodmaakt''.

Hoe is het Nina Brink-effect te definiëren? Je zit nérgens bovenop en geeft achteraf anderen de schuld? Je voert een mislukte beursgang uit, waarna elk ander internetbedrijf het kan vergeten? Of is het Nina Brink-effect een onweerstaanbare aantrekkingskracht: je wíl niet in de publiciteit. Maar je blijft steevast overal opduiken.