Zolderkameruitvinder

Robert Jacobs trok de aandacht met een uitrolbare cdopbergkast. Deel 3 in een serie over jonge ontwerpers.

Persoonlijke ervaring is de grootste inspiratiebron voor Robert Jacobs (30). ,,Het is heerlijk om uit een oprechte, platte manier over alledaagse dingen te denken. Je komt een probleem tegen en lost het op. Ik heb niet zoveel met stijl en esthetica, ik hou van dat dienstbare.''

Toen Jacobs nadacht over zijn afstudeerproject voor de Eindhovense Design Academy, struikelde hij letterlijk over zijn inspiratie. Er moest wat gebeuren met die stapels cd's in zijn kamer. En dus ontwierp hij het kastbehang, een uitrolbare cd-opbergkast gemaakt van melkpakkenkarton die als behang tegen de muur, in een hoek of om een pilaar kan worden geplakt. Jacobs kreeg met zijn kast zowel zijn docenten als de jury's van de Forbo Krommenieprijs en de Items/Vitraprijs enthousiast.

Het idee voor het kastbehang is even simpel als geniaal: hang het behang op, trek aan een lipje en een kartonnen cd-houdertje klapt open als een driedimensionaal scharnier. Bij behoefte aan meer opbergruimte plak je simpelweg een extra strook naast de kast. De weg naar de ontwikkeling was zwaar. ,,Het idee is maar 1 procent van het hele ontwerpproces'', vertelt Jacobs. ,,Die andere 99 procent is vloeken, zweten, wanhoop en lijden. Ik kom niet buiten als ik iets uitwerk, spreek niemand. Het is een vorm van autisme bijna.''

Jacobs noemt zichzelf `een zolderkameruitvinder'. Zijn werkwijze is er een van eindeloos knippen, plakken, tekenen en bouwen. ,,Ik moet een idee altijd meteen omzetten in een ding. Je filtert de idealiseringen weg, zet de gebakken lucht overboord.'' Voor zijn kastbehang begon Jacobs' associatieproces bij een rol vuilniszakken ,,schitterend toch, twintig containers op een rol'' en rijen multomappen. Al snel volgden een stuk of vijf prototypische kasten waarin de ontwerper diverse vormen van flexibele kastuitbouw uitprobeerde. Zo maakte hij een kaftkast, waarin de boeken verpakt zitten in afzonderlijke kaften die aan elkaar geplakt worden waardoor de kast bij iedere literatuuraanschaf een stukje groeit. Hij maakte ook een enveloppenkast en een telescoopkast, een balk die is uit te schuiven tot een lengte van 15 meter.

Veel energie ging er zitten in het overtuigen van eventuele producenten. ,,Het is een martelgang om het behang in productie te krijgen; ik kreeg keer op keer te horen dat wat ik wilde, niet kon'', verzucht Jacobs. ,,Ik maak een link tussen verschillende industrieën die ze zelf niet leggen. In mijn hoofd is het logisch dat als je een cd-opbergkast en melkpakken bij elkaar optelt dat je uitkomt bij de grafische industrie. Fabrieken kunnen binnen drie dagen de mallen klaar hebben om het kastbehang te maken, maar schrikken terug voor het moeilijke assembleerproces. Economisch gewin gaat altijd nog voor innovatie; daarom maken die bedrijven allemaal dezelfde schoenendozen. En dat is jammer, want technologie is een groot goed. Ik vind dat technologie raakt aan de essentie van de mens als scheppend wezen.''

Het is aan Jacobs' vasthoudendheid te danken dat de melkpakkenkast binnenkort toch in de winkel ligt onder het label `goods'. Maar intussen is de ontwerper alweer bezig met andere projecten, zoals een vitrine voor internetbedrijf FFF en de ontwikkeling van een polyester kussenstoel. ,,Ik wil het liefst alles doen. Maar ik moet mezelf afremmen om niet te veel opdrachten tegelijk aan te nemen. Wil je iets goed doen, dan heb je die volle 99 procent nodig.''