Lieve mode voor onzekere tijden

In Milaan tonen de modehuizen deze week hun voorjaarscollecties. Ontwerpers bieden de dreiging van oorlog en recessie op hun eigen manier het hoofd, met suikerzoete romantiek en veel felle kleuren.

De mode heeft haar eigen manier van reageren op economische recessie en de dreiging van oorlog. Ze kiest voor de aanval op alle doemdenkerij en verjaagt de donkere schaduwen met gepaste lichtvoetigheid. In de presentaties van de voorjaarscollecties voor 2002 afgelopen week in Milaan vergaten de ontwerpers geen moment wat ons boven het hoofd hangt, maar ze realiseerden zich ook dat mode in dat geval de beste afleiding biedt. De nieuwe mode is één grote ontsnapping aan de werkelijkheid: lief en romantisch, naïef en speels, sensueel in zwart en energiek in al z'n kleuren.

Binnen de lichtgrijze muren van Giorgio Armani's nieuwe hoofdkwartier lijkt alle somberheid ver weg. De Japanse architect Tadao Ando heeft de voormalige Nestlé-fabriek even buiten het centrum van Milaan omgebouwd tot een bijna sacrale ruimte waarin alle geluiden lijken op te lossen in het grijze, doch bijna aaibare cement, het diffuse licht en de spiegelende wateroppervlaktes. Je wordt er stil van. In het oude gebouw heeft de hogepriester van de Italiaanse mode zijn eigen modetheater laten uithakken, waar hij voortaan op een matglanzende, zilverkleurige catwalk zijn collecties laat zien. Ondanks dat Armani's stijl realistisch en modern is, voert ook zijn voorjaarscollectie de toeschouwer mee naar een plek waar niets aan de hand is en waar vrouwen met een glimlach en opgewekt humeur ronddwalen in zwart/witte combinaties van wijde, enkelhoge broeken en getailleerde, korte jasjes of in flinterdunne, wapperende zomerjurken in pasteltinten.

Hoe schreeuwerig was dan de show van Versus, met z'n decor van grafitti in neongeel, knalroze en zwart. Na een klein moment van bezinning barstte het los. Donatella Versace ging in de aanval met een energieke collectie in felle, contrasterende kleuren, geometrische prints, strakke broeken en supermini-rokjes. Zelfs het duo Dolce & Gabbana, nooit vies van een beetje provocatie, kon aan deze agressie niet tippen. Opvallend bescheiden lieten zij hun handelsmerk seks wijselijk achterwege en kozen voor een lief, romantisch balletthema voor hun goedkopere D&G-collectie (compleet met angora wikkelvestjes in zachtroze, enkelwarmers en wijde rokjes) en voor Italiaans drama in hun exclusieve Dolce & Gabbana-lijn. Daarin overheerste de kleur zwart, uitgevoerd in jurken met wijde rokken en corset-achtige lijfjes in opengewerkt kant. Voor een vrolijke toets zorgen de soepel vallende blouses en jurken in turkoise of roze chiffon, versierd met kleurige ceintuurs.

Suikerzoete romantiek en zweverige hippie-chic zijn twee andere thema's waarin ontwerpers hun toevlucht zoeken. De zigeunerrok van kreukstof met ruches speelt een hoofdrol, evenals de blouse die de schouders bloot laat. Babydoll-jurkjes op korte broeken en op ouderwetse lingerie geinspireerde kleding in wit broderie-kant kenmerken ook de romantiek. Hippie-achtig zijn de kaftan-jurken met brede leren ceintuur, de opengewerkte macramé-stoffen, de glimmende muntjes aan franjerokken en de met glitters geborduurde overgooiers van het label Marni.

Miuccia Prada zoekt de afleiding in de suggestie van luxe en in een soort kinderlijke naïviteit. Goud-lamé is de basis voor haar Prada-collectie, toegepast in keurige plooirokjes, mouwloze tops en strakke broeken. Losser en naiëver oogt de Miu Miu-collectie met wijde, bolle rokken met Marokkaanse motieven. De combinatie met stugge colberts en een brede riem zorgt ervoor dat het niet al te kinderlijk wordt. Ontwerpers als Lawrence Steele en John Richmond vluchten in de Happy Days van de jaren vijftig, met kokerrokjes, jurken à la Monroe en petticoats. Of men zoekt de bescherming in het mannenpak, met strenge colberts en anoniem donkerblauw.

De zelfgenoegzaamheid van de grote modemerken is voorbij, want ook voor de modewereld breekt een onzekere tijd aan. Zelfs Gucci hield een voor zijn doen bescheiden show, waarin afstand leek genomen van de seks & rock 'n roll. Kleding hing los om het lichaam, omhulde soms niet eens. Broeken waren te groot, jurken lang en wijd, jasjes kort en vierkant. Jammer, want juist dat ruige imago droomde zo lekker weg.