Iedereen een eigen tv-programma

Het was even wachten – een jaar of tachtig sinds de uitvinding van de tv – maar binnenkort kan vrijwel iedereen een eigen tv-programma beginnen en een heel continent bereiken. Ruim twintig jaar geleden werden computers personal en betaalbaar. Datzelfde gaat vanaf medio 2002 met satelliettelevisie gebeuren, al bestaat er nog geen duidelijkheid over de benaming: de termen micro television en personal television circuleren nu beide.

De doorbraak is te danken aan intelligentie aan boord van de laatste Eutelsat satellieten: naar de aarde sturen ze één vette stroom van een paar honderd tv- en internetsignalen, die allemaal afzonderlijk en ongecoördineerd naar de satelliet worden gestuurd. De computer aan boord van de Hotbird 5 satelliet kan zo'n veelheid aan signalen – internet, televisie, radio desnoods – van verschillende bandbreedtes zelf multiplexen, zodat ze samen door een verbinding gaan. De standaard tv-decoders bij de mensen thuis vissen het gewenste signaal eruit, net als nu.

Op Hotbird 5 heeft Eutelsat nu zestien cliënten die van dit SkyPlex systeem gebruikmaken. Niet veel, maar het is pas het begin. In juni 2002 gaat de Hotbird 6 de ruimte in met SkyPlex 2.0. Concreet: met een schotel van 1,20 meter breed en een zender die 10.000 euro moet gaan kosten. Zodra er wat omzet is bereikt, kun je voor 50 euro per uur aan de slag met een kanaal van (gecomprimeerd) 500 kilobit per seconde in MPEG 4. Simpeler gesteld: voor de prijs van een kleine auto kun je heel Europa je homevideo's laten zien voor ruim honderd gulden per uur. Wie permanent wil zenden betaalt 100.000 euro per jaar, ofwel 25 gulden per uur.

Antonio Arcidiacono, hoofd Broadband Multimedia Services van Eutelsat, ziet het als een logische ontwikkeling: ,,Tien jaar geleden deden we alles analoog, voor een tv-signaal hadden we een hele transponder nodig. Medio jaren vijftig kwam digitale verzending met de mogelijkheid de vereiste bandbreedte met een factor acht of tien te comprimeren. Nu hebben we statistische multiplexing aan boord van één van onze satellieten, binnenkort twee. En we hebben een nieuw coderingssysteem waardoor je met nog kleinere schotels kunt zenden. Om een tv-signaal naar de Hotbird 5 te sturen heb je nog een schotel van 1,50 tot 1,80 meter doorsnee nodig. Bij Hotbird 6 is dat net een meter. En we streven naar tachtig centimeter.''

Cruciaal aspect van deze ontwikkeling is de versmelting van pc en televisie en de enorme geheugenruimte van nu. Arcidiacono beaamt dat verzenders van personal television vooral kleingebruikers zullen zijn. Als fictief voorbeeld noemt hij een topfiscalist die eens per week een uur berichten wil versturen over de laatste trends aan pakweg duizend abonnees. Die hoeven niet met zijn allen elke dinsdagmiddag om half drie voor de buis te gaan zitten. ,,Hun pc's slaan het programma gewoon op'', voorziet Arcidiacono, ,,en ze kijken als ze tijd hebben.''

Andere mogelijkheid: een organisatie als Amnesty of Friends of the Earth stuurt eens per dag een half uur internetfiles naar alle leden in Europa, die ze kosteloos en offline op hun pc kunnen bekijken. Naar keus van de afzender kunnen de berichten in nul tot vier nesten van codering verpakt zijn — nul voor een reclameprogramma, één voor de leden van een vereniging, en drie of vier voor dure beleggingsadviezen. Decoderen doe je met een smartcard of je kreeg de sleutel per e-mail opgestuurd toen je lid werd. Arcidiacono: ,,Tegenwoordig heeft iedereen die dat wil een eigen website — met eigen tv-programma's gaat het precies dezelfde kant op.''