Haley Joel Osment

In een reeks profielen van gezichtsbepalende hedendaagse sterren deze week kindacteur Haley Joel Osment, die nu een robotje speelt dat niets liever wil dan een echt jongetje worden in A.I. Artificial Intelligence.

Vier woorden slechts had hij nodig om huiveringwekkend beroemd te worden. Haley Joel Osment was amper twaalf toen zijn `I see dead people' uit The Sixth Sense (M. Night Shyamalan, 1999) hem een Oscarnominatie opleverde. En met zeven woorden komt hij nu tot leven in A.I. Artificial Intelligence, Steven Spielbergs regie van een door Stanley Kubrick geïnitieerd filmproject over mensenliefde en artificiële intelligentie. ,,Cirrus, Socrates, particle, decibel, hurricane, dolphin, tulip is de toverformule waarmee moeder Monica van haar robot-surrogaatzoontje David een echt liefhebbend jongetje wil maken. Osments technisch precieze personificatie eerst kijken, dan bewegen is zo griezelig goed, dat je bijna zou geloven dat de op 10 april 1988 in Los Angeles geboren kindacteur écht een artificieel wezen is. Dat werd nog eens bevestigd op de persconferentie tijdens het Filmfestival Venetië ter gelegenheid van de Europese première van A.I. In plaats van een pukkelige puber, zat daar een volwassene in een kinderlichaam. Met zijn grotemensentanden te vierkant voor zijn babylippen, zijn Disneyronde gezicht, met omgekeerd ingeplante ogen, wimperloos en mathematisch ingeplant rossig blond haar was hij de tegelijkertijd vroegwijze en wereldvreemde plaatsvervanger voor zowel Kubrick als Spielberg.

Vanaf zijn vierde staat de filmgenieke zoon van acteur Eugene Osment voor de cameras. Haleywood begon pas echt te lokken in 1996, tegenover Tom Hanks als Forrest Gump junior, waarna Whoopi Golberg en Gérard Dépardieu (Bogus, 96), Bruce Willis (The Sixth Sense), Kevin Spacey (Pay it Forward, 2000) en Willem Dafoe (Edges of the Lord, momenteel in postproductie) volgden. En allemaal waren ze lyrisch over Osments bovenmenselijke professionaliteit, die zelf zegt het meest van zijn vader te leren. Een beetje bitter is het daarom dat papa Eugene in A.I. niet meer dan een figurantenrolletje in de eerste scène heeft, terwijl zijn zoon een salaris van twee miljoen dollar toucheerde.

De tijd tussen films vult Osment op met het nasynchroniseren van diverse tekenfilms en televisiewerk. Hij speelde in de advocatenserie Ally McBeal eens een stervend jongetje dat God aan wilde klagen. Misschien is het een rol die stiekem iets onthult over de eenzaamheid van de kindster.