Coparck/Kaja

De Amsterdamse groep Coparck maakt een veelkleurig soort popmuziek. Artistiek verantwoord, zoals we dat de laatste jaren eigenlijk alleen van Belgische popmuzikanten uit de Antwerpse scene gewend waren, en ambitieus in de manier waarop ze verschillende sferen en stijlen samenbrengen in grillige pianopop met hedendaagse sampletrucs. Het is juist door die veelkleurigheid, dat Coparck niet ontsnapt aan de typisch Nederlandse imitatiecultuur.

Achtereenvolgens doet de muziek van hun debuutalbum Birds, Happiness & Still Not Worried denken aan dEUS, Grandaddy, Smashing Pumpkins en Radiohead. Allemaal hippe namen, maar Coparck onderscheidt zich vooral in het feit dat ze al die epigonismen op een kundige manier aan elkaar hebben geknoopt, met een kunstzinnig sausje dat het nodige inlevingsvermogen vergt.

Platter, maar ook eenduidiger in de uitwerking is de The Corrs-achtige folkpop van het meisjesduo Kaja. De samenzang van Karlijn Surminski en Janine Schell op het debuut Facing Facts is indrukwekkend, vooral wanneer ze het opnemen tegen een bombastische rockbegeleiding of quasi-Keltisch folkgeweld. Pas wanneer ze zich wagen aan introvertere liedjes, zijn ze iets te licht voor het internationale poppodium waarnaar ze lonken.

Voordat Coparck en Kaja een tweede album maken, zou het hen verboden moeten worden om naar andermans muziek te luisteren.

Coparck: Birds, Happiness & Still Not Worried (Labels 7243 8110582 5), Kaja: Facing Facts (Sony 503090 2).