Column

Supporter

Amateursporters. Jaap liep hard en Marnix hockeyde. Ik heb het over De Hoop Scheffer en Van Rij. Jaap rende door een bos en sprak. Wat hij sprak? Zijn afscheidsspeech. Tien keer. Vijftien keer. Steeds een ander begin. Alles spookte in hem. Alles spookte op het ritme van de looppas. `Niet te emotioneel worden', sprak hij zichzelf toe. `Geen enkel onfatsoenlijk woord over Marnix', bond hij zichzelf op zijn hart. `Chic blijven', beet hij zich op zijn lippen. Dus niet zeggen dat Marnix een laffe hond met dichtgeknepen varkensoogjes is. Niet het woord achterbaks gebruiken. Allemaal niet doen. En Jaap zag de andere joggers naar hem kijken. Hij deed of hij geen andere lopers zag. Hoe ik weet dat Jaap gisteren liep? Dat vertelde hij tegen de pers.

En Marnix hockeyde. Dit laatste gok ik. Het is een vooroordeel dat ik baseer op het uiterlijk van de kandidaat-lijsttrekker. Toen hij zei dat hij vierentwintig uur wilde nadenken, wisten wij thuis al dat hij het zou doen. Marnix wist het zelf ook al. Marnix wist het al toen hij aftrad als voorzitter. Sluwe accountant.

Waar Marnix hockeyt? In de buurt van zijn woonplaats Wassenaar. Of hij een leuke dag had gisteren? Nee. Hij vond het zo irritant dat de beide scheidsrechters hem extra in de gaten hielden. Vooral als hij niet aan de bal was. Het is sinds kort bekend dat Marnix knijpt en snelle Zlatan-elleboogjes geeft. En hij praat.

Gisteren nam hij voor de wedstrijd het woord in de kleedkamer. Hij vroeg aan het elftal of ze er bezwaar tegen hadden als hij vanaf nu aanvoerder was? Hij wilde graag oefenen. Oefenen in leiding geven. Na de verkiezingen moet hij namelijk ook een elftal gaan leiden. Of ben ik te optimistisch als ik op elf zetels gok? Het elftal vond het best. Het is een veteranen-elftal. Saaie, uitgebluste mannen dus. Net als de fractie, dacht Marnix en even lette hij niet op. De tegenstander profiteerde en scoorde. Waar Marnix door was afgeleid? Door een eenzame jogger.