Retourtje methadon

Er komt geen methadonpost in de buurt. Kort voor de zomervakantie had de gemeente Hengelo meegedeeld dat er in de Bothastraat methadon zou worden uitgedeeld. Aan vijftig drugsverslaafden. De centrumbuurt was op beschaafde wijze in opstand gekomen. Er werden pamfletten verspreid en spandoeken opgehangen. Er werd gesteld dat het verstrekken van methadon over het algemeen gepaard gaat met agressie onder gebruikers en leidt tot drugshandel. En dat op nog geen vijftig meter van een basisschool. Ook zou het aantal inbraken toenemen. Het wachten zou zijn op de eerste vernielde auto's. Ten slotte wezen juristen de wethouder er fijntjes op dat het uitdelen van methadon strijdig is met het bestemmingsplan, dat wonen als hoofdfunctie noemt.

Twee weken geleden liet de gemeente weten af te zien van het plan. Juridische procedures zouden de vestiging van een methadonpost onverantwoord lang kunnen vertragen. Een projectgroep met twee wethouders gaat op zoek naar een nieuw verstrekkingspunt. De tijd dringt. Drie jaar geleden sloot de gemeente een methadonpost zonder een nieuwe te hebben ingericht. Sindsdien sporen de verslaafden drie keer in de week naar Enschede. Ze krijgen gratis treinkaartjes, waar een letter C op staat, zodat ze de biljetten niet kunnen verhandelen. De C staat voor collectief vervoer. In Enschede scoren ze het spul bij een post die voor de eigen verslaafden al te klein is. Eenmaal terug gaan de Hengeloërs in het park schuin tegenover het station zitten en drinken blikjes bier. Ze zijn behoorlijk pissig over die letter op hun retourtje Enschede. Want al ben je geen lieverdje, dan hoef je nog niet vernederd te worden. Op de Afrikaanderbuurt zijn ze niet boos. Dat een woonwijk niet zit te wachten op types als zij, begrijpen ze. Maar wat hen wel stoort, is dat een stad met tachtigduizend inwoners de zorgplicht voor eigen gebruikers verzaakt. Schandalig. Moeten ze de rest van hun leven naar Enschede en daar steeds ruziemaken omdat de lokale gebruikers voorkruipen? Liever niet.

De bewoners van de Bothastraat zijn opgelucht dat het plan van tafel is. De gemeente en de verslavingsinstelling in de regio zeggen door de weerstand te zijn verrast. Zo veel overlast zou de post echt niet hebben gegeven. Er wordt nu trouwens ook al met verslaafden gewerkt. Het plan was dat de gebruikers drie keer in de week hun dosis kwamen ophalen bij een werkplaats waar zogenoemde stabiele verslaafden fietsen repareren. De directeur van de verslavingsinstelling moet constateren dat de angst van bewoners meestal groter is dan de praktijk rechtvaardigt. Ook de werkbegeleider van de fietsenwerkplaats is teleurgesteld over het verzet in de buurt. Hij vraagt zich af waarom kinderen absoluut geen drugsverslaafden mogen zien, maar wel dronken mensen op het terras van het café op de hoek. Hengelo is weer terug bij af.