Zanger Staind lijkt op Jantje Smit met veel gitaarlawaai

Een artiest die snel carrière wil maken in de Amerikaanse rockmuziek doet er goed aan om zijn ongelukkige jeugd breed uit te meten. Zanger Aaron Lewis van Staind is zo'n getergde ziel. Hij laat Axl Rose en Kurt Cobain achter zich met verhalen over zijn vreselijke ouders en zijn hoognodige regressietherapie. In Amerika, waar van hun derde album Breaking The Cycle binnen enkele weken al drie miljoen exemplaren werden verkocht, heeft de muziek van Staind al geleid tot tienerzelfmoorden. Het debuutalbum Tormented ging verpakt in een hoes met een afbeelding van een in bloed gedrenkte Bijbel en een gekruisigde Barbiepop. Genoeg reden voor zanger Fred Durst van Limp Bizkit om de kwaliteit van Staind in te zien en er hoogst persoonlijk voor te zorgen dat het tweede album Dysfunction bij een grote platenmaatschappij werd ondergebracht.

Vreugde alom, want Staind brak door en miljoenenverkopen werden hun deel. Alleen Lewis kon er niet openlijk van genieten toen in het mediaoffensief rond zijn band de nadruk moest liggen op zijn ongelukkige jeugd en het feit dat hij al sinds zijn twaalfde levensjaar gedichten over dood en verdoemenis schreef. Muzikaal is Staind nog niet eens zo'n treurige band. Binnen het metal-genre vertegenwoordigt het viertal een tamelijk melodieuze richting die meer gemeen heeft met de liedjes-grunge van Alice In Chains dan met de betonboormuziek van Biohazard of System Of A Down. Die indruk werd nog eens versterkt doordat Aaron Lewis zich van een gevoelige kant liet zien in een akoestische live-versie van het nummer Outside, waarin hij volmondig bekende hoe `ugly', `pathetic' en `fucked up' hij is.

Als live-band is Staind op zijn minst schizofreen. In een uitverkocht Max schakelde Lewis moeiteloos over van een akoestisch barkruknummer op een macabere death metal-grom. Tussen een vrolijk huppelende gitarist en een moeilijk kijkende bassist stond de kaalgeschoren zanger met zijn nasale en door effectapparatuur vervormde stem erbij als een contactgestoorde puber die verdwaald was in de grote-mensenwereld, niet eens zo veel anders dan Jantje Smit toen die zijn hit Ik zing dit lied voor jou alleen voor het eerst live naar het grote podium van het ponypark in Slagharen moest brengen.

Het belangrijkste verschil was dat Staind een muur van motorzaaggitaarlawaai optrok, tegen een achtergrond van felle mokerslagen waarmee de hoog boven het podium uittorenende drummer zijn trommels afranselde. Daartussen ventileerde Aaron Lewis zijn zelfmedelijden, als de doortrapte carrièremuzikant die hij is. Hopelijk koopt hij binnenkort een mooi huis aan zee voor zijn vader en moeder, want die verdienen het niet dat hun jongen door zelfhaat tot zulke kille en uitzichtloze muziek werd gedreven.

Concert: Staind, 30/8 Max, Amsterdam.