The Ashes

De belangrijkste trofee in het internationale cricket is een gecremeerde herinnering en wordt aan niemand uitgereikt. Het is ook een van de oudste tradities in de sport, die nu nog de hoogste inzet is voor spelers uit Australië en Engeland. Deze zogenaamde `Ashes' ontstonden op 2 september 1882, toen de Sporting Times een rouwadvertentie plaatste na een dramatische nederlaag. Vier dagen eerder verloor het Engelse team namelijk voor de eerste keer in de geschiedenis op eigen bodem, op het cricketterrein The Oval, van een Australisch testelftal.

Deze dramatische nederlaag gaf het nationale gevoel in Engeland een onwaarschijnlijke opdonder. De rouwadvertentie bracht dit tot uitdrukking. `In affectionate remembrance of English Cricket which died at the Oval on 29th of August 1882. Deeply lamented by a large circle of sorrowing friends and acquaintances. R.I.P. The body will be cremated and the ashes taken to Australia.' Hoewel het nog een symbolisch karakter had, was het begrip ashes geboren. Nog geen jaar later werd deze as uiterst concreet. In de winter na dit drama reisde het Engelse team naar Australië, waarbij aanvoerder Ivo Blaigh een opdracht meekreeg: The Ashes terug naar Engeland.

De Engelsen wonnen en een groep dames uit Melbourne verbrandde daarop de bail en bewaarde de restanten in een urn, die weer werd overhandigd aan Blaigh. The Ashes waren vanaf toen een werkelijk object geworden. Toch zou de urn nooit de echte inzet worden van de strijd tussen de Engelsen en Australiërs, omdat deze persoonlijk aan de captain was gegeven. Tot aan zijn dood in 1927 stonden de restanten van de legendarische bail bij hem thuis. Zijn weduwe doneerde The Ashes toen aan het museum van de Marylebone Cricket Club M.C.C. Dat kon niet beter, want juist de M.C.C. speelde de belangrijkste rol in de cricketgeschiedenis als leidinggevend instituut.

In 1787 werd het opgericht. In 1788 stelde het de eerste cricketwetten op en tot enkele decennia geleden bepaalde deze club wat er gebeurde. Toen zag het instituut echter in dat het niet goed was dat een club zo'n grote rol speelde. In 1968 gaf het daarom de aanzet tot het oprichten van overkoepelende organisaties. De urn staat nog steeds in het museum. Het begrip The Ashes is na een eeuw toch genoeg om een sportleven aan op te offeren, wat overigens niet door iedereen wordt gewaardeerd. Zoals The Oxford Companion to Sports & Games uit 1975 schreef: `De houder van The Ashes doet weinig anders dan het volgen van de strategie om niet te verliezen.' Dat is de grootste doodzonde die bestaat in de oude Engelse sporttradities, waar altijd met open vizier moet worden gestreden.

jurryt@xs4all.nl