Poëziecentrum in problemen wellicht naar Nederland

Het gaat niet goed met het Poëziecentrum in Gent. Het gebouw is te klein, de subsidie is te mager en er is te weinig personeel. Dat vindt tenminste Willy Tibergien, de directeur van het Poëziecentrum. ,,Ik vraag al twintig jaar zonder resultaat om meer geld.'' In een laatste poging om de Vlaamse overheid te overtuigen van het belang van het centrum, verzamelden de medewerkers deze week tientallen steunbetuigingen voor een opiniestuk dat maandag in het Vlaamse dagblad De Standaard wordt geplaatst.

Medewerkster Suzanne Vreys denkt dat het Poëziecentrum slachtoffer is geworden van het eigen succes. ,,Het aantal verzoeken om informatie blijft maar stijgen. Onze collectie is toegankelijk voor elke bezoeker. De Vlaamse overheid weet dat we uniek zijn, maar als er geld op tafel moet worden gelegd, dan krijgen we nul op het rekest.'' Het Poëziecentrum bevat naast een documentatiecentrum ook een uitgeverij, die dichtbundels uitgeeft en het tweemaandelijkse tijdschrift Poëziekrant.

Met de handtekeningenactie hoopt het Poëziecentrum de druk op de ketel bij de subsidiegever, het Vlaams fonds voor de letteren, te vergroten. Een woordvoerster van dat fonds meldt desgevraagd dat er hard wordt gewerkt aan een oplossing. ,,Vroeger moest er ieder jaar opnieuw subsidie worden aangevraagd. We werken nu aan een systeem waarbij er een garantie bestaat voor langere termijn. Bovendien is de subsidie van het Poëziecentrum in juli nog verhoogd.'' Maar er moet meer gebeuren, vindt directeur Tibergien. En snel. ,,Als Vlaanderen niet over de brug komt, overweeg ik om het Poëziecentrum naar Nederland te verplaatsen. We hebben daar goede contacten, bijvoorbeeld met Stichting Schrijven.'' Dat laatste bevestigt Anneke van Erp van Stichting Schrijven. ,,En we steunen de poging van het Poëziecentrum om in betere omstandigheden te komen. Maar, laten we eerlijk zijn: ook wij hebben een krap budget.'