Inside tv

Wie een week intensief televisie kijkt, ontdekt hoeveel hij nooit ziet. Neem het aanbod van de zender Yorin. Gisteren vanaf half acht uur achtereenvolgens:

Onderweg naar morgen.

Mad about you.

Ticket to love.

Schiphol Airport.

Big Brother before the battle.

Shipwrecked.

Brimstone.

Walker.

Nachtprogrammering.

Wat is dit? Dus na het Journaal Melkert en Miloševic maar gelaten voor wat ze zijn en Yorin gekeken. `Yorin, the movement', is de volledige naam van de zender, die geldt als opvolger van Veronica en eigenlijk `Me, the movement' zou hebben geheten, als de modeketen We dat niet voor de rechter had aangevochten. Ik ga er gemakshalve maar van uit dat met Yorin wordt bedoeld You are in (the movement). Erbij horen, dat is toch wat een mens wil.

Het eerste programma om half negen, Ticket to love, biedt inderdaad een wereld vol mooie meiden en tropische stranden waarin ik liever zou verkeren dan hier in Rotterdam-Alexander. Het betreft een zogeheten reality soap, waarin de camera elke avond zes vrijgezelle jonge vrouwen volgt die dan kennis kunnen maken met daarvoor speciaal overgevlogen mannen. Ik val kennelijk in het einde van de reeks vanavond, want jongens zijn er niet meer, alleen zes vrouwen in zwemkleding die over het leven praten.

,,Ik geniet wel van de aandacht enzo, maar soms denk ik toch dat het leven makkelijker is als je er minder goed uitziet'', vertelt één van hen. Het kiezen van kleding bij sollicitatiegesprekken levert haar problemen op. ,,Als ik gewoon ga zoals ik ben, word ik nooit aangenomen.''

Mijn vrouw, ook blond en mooi maar wel al met een baan, is sceptisch. Waarom kijk ik niet naar die documentaire over die afgebrande bibliotheek, op België? Geschiedenisprogramma's hebben inderdaad mijn voorkeur, en ik ontdekte deze week met tevredenheid dat The World at War, de serie over de Tweede Wereldoorlog die 25 jaar geleden mijn ogen opende, nog steeds wordt herhaald. Kinderprogramma's, documentaires en nieuws, verder kom je niet als gezin met twee kinderen en een avondkrant.

Maar documentaires heeft Yorin ook: Schiphol Airport is inmiddels begonnen. Het Veronicablad, dat door de verkoopster in de Brunawinkel was aangeprezen als ,,de enige leuke gids'', kondigt dit aan als een ,,dertiendelige serie programma's over de Amsterdamse luchthaven, waarin de veelzijdigheid van deze dynamische werkomgeving wordt uitgelicht''. En dat is het precies.

Yorin geeft wel een voorkeursbehandeling aan kijkers die deel uitmaken van `the movement'. Werden bij Ticket to love ,,hoogtepunten'' getoond die de afgelopen weken het scherm nog niet gehaald hadden, zoals de voice-over zei, bij Big Brother before the battle is het nog intiemer. Het gaat hier om, aldus de presentatrice, ,,het aftellen'' naar de serie Big Brother the battle, die over twee weken begint en die zelf weer een vervolg is op Big Brother, het veelbesproken programma dat inmiddels over de hele wereld wordt nagevolgd. Vanavond is ene Eddy te gast, de winnaar van Big Brother America. Ook is er een rondleiding door het nieuwe Big Brother-huis en kan de kijker kiezen uit verschillende liedjes voor de titelsong. Ik heb me zelden in mijn eigen huiskamer zo'n buitenstaander gevoeld.

Rond tien uur komt er een lichte hoofdpijn opzetten. Naar bed? Ik wil nog graag Shipwrecked bekijken, een programma over jonge mensen die op een onbewoond eiland moeten overleven, en dat begint pas over drie kwartier. Maar hoe ik ook mijn best doe, het blijft allemaal oppervlakkig, ordinair en onbegrijpelijk. Tegen half elf gaan ook mijn ogen draaien. Maar het meest verontrustende is: dit zijn precies de bezwaren die mijn ouders maakten tegen Toppop.