Van Lottum krabbelt weer langzaam op

Eens stond John van Lottum te boek als een groot tennistalent. Een doorbraak liet lang op zich wachten. Gisteren liet de Nederlander op de US Open tegen de Duitser Haas zien dat hij kan tennissen. Van Lottum verloor, maar lijkt op de goede weg.

John van Lottum heeft op de US Open weer even mogen ruiken aan het grote werk, maar terug op zijn niveau is de Nederlandse tennisser vooralsnog niet. De Nederlandse nummer 178 van de wereld, die zich via de kwalificaties in het hoofdtoernooi had gevochten, moest het gisteren in de eerste ronde afleggen tegen de als zestiende geplaatste Duitser Tommy Haas: 6-2, 6-2 en 7-6.

Van Lottum (25), die in het verleden na een nederlaag de schuld vrijwel nooit bij zichzelf zocht, was gisteren realistisch na zijn uitschakeling. Hij voerde dit keer geen blessures of mysterieuze ziektes op als excuus, maar stelde simpelweg vast dat Haas op dit moment te goed voor hem is. Van Lottum verlaat ondanks de nederlaag de Verenigde Staten met een positief gevoel: ,,Ik heb de laatste set heel goed gespeeld. Dat geeft me vertrouwen voor de toekomst.''

Meer dan een jaar geleden was Van Lottum na een aantal succesvolle jaren het vertrouwen in eigen kunnen volledig kwijtgeraakt. Van Lottum, die in 1998 doorbrak tot het internationale tennis, had het plezier in het spel verloren. De speler die ooit als een van de meest getalenteerde spelers uit zijn generatie werd gezien zocht een coach, maar kon die niet vinden. De in de Madagascar geboren Nederlander, in april 1999 nog 62ste van de wereld, maakte een vrije val op de wereldranglijst. Hij maakte louter nog naam door zijn verbale uitbarstingen op de baan.

Toen de temperamentvolle Van Lottum vorig jaar rond plek driehonderd naar de anonimiteit van het internationale tenniscircuit was verbannen, leek het gedaan met hem. De vechtersmentaliteit was verdwenen, de lust in het tennis vervlogen en de prestaties bleven uit. Van Lottum leefde nauwelijks nog als een professional voor zijn sport. Hij overzag de situatie en besloot alles op alles te zetten om zijn comeback in de top-100 te maken.

Hij ging weer intensief trainen bij Henk van Hulst en sprokkelde in het challenger-circuit beetje bij beetje punten bij elkaar. In Parijs sloeg hij zich dit jaar als de nummer 199 van de wereld door de kwalificaties van Roland Garros. Maar in het hoofdtoernooi strandde hij in de eerste ronde op de Argentijn Agustin Calleri.

Een maand later kon Van Lottum eindelijk heugelijk nieuws bekendmaken: het enfant terrible had een coach gevonden. De Zweed Martin Bohm, die eerder onder anderen spelers als Magnus Larsson, Nicolas Kulti, Thomas Enqvist onder zijn hoede had, wilde het met Van Lottum proberen. Vorige week op het kwalificatietoernooi van de US Open begon de samenwerking tussen Van Lottum en Bohm. Het eerste doel, plaatsing voor het hoofdtoernooi, werd gehaald.

Van Lottum rekende voor een handjevol toeschouwers op de bijbanen van Flushing Meadows achtereenvolgens af met de Chileen Fernando Gonzalez, de Amerikaan Paul Goldstein en de Zimbabwaan Wayne Black.

Gisteren waren in het stadion Grandstand weer voor even de schijnwerpers op Van Lottum gericht toen hij moest aantreden tegen Haas. Van Lottum moest zichtbaar weer even wennen aan het feit dat hij niet voor twintig, maar voor paar duizend mensen moest opdraven.

Haas, die afgelopen zondag nog het toernooi van Long Island won door in de finale Pete Sampras te verslaan, had geen last van zenuwen en liep snel uit naar een 2-0 voorsprong in sets. In de derde set herstelde Van Lottum zich en was een half uur lang toch nog sprake van een strijd. Die moest door een tiebreak worden beslist. Van Lottum zette zich schrap, vloekte en tierde als vanouds, maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in de Duitser.

Na afloop van de partij keek coach Bohm tevreden terug op het eerste hoofdstuk van de samenwerking tussen hem en Van Lottum.

Bohm: ,,Ik kijk niet naar het verleden van John. We beginnen vanaf nul. In een week kan ik natuurlijk niet veel doen, maar toch ben ik tevreden. Hij heeft het talent om terug te keren naar de top-100. Hij heeft fantastische handen, ziet het spelletje en beweegt goed. Alleen moet alles wat regelmatiger worden. Hij is af en toe een pitbull op de baan, dat is een van zijn kwaliteiten. Maar hij zal zijn gedrag nog iets beter moeten reguleren.''

Terwijl de generatiegenoten van Van Lottum zich de komende weken voorbereiden op de halve finale van de Davis Cup, vertrekken de speler en zijn coach naar Istanbul voor een challenger-toernooi. De weg terug is lang en zwaar, maar Van Lottum is ervan overtuigd dat zijn beste jaren nog voor hem liggen. Van Lottum: ,,Misschien is het wel goed dat ik zo'n jaar heb gehad. Ik ben door een hel gegaan, maar ik heb er nu alles voor over. Ik voel dat ik er nu weer ben. Het was een mooi moment toen ik vorige week mijn kartonnen kaartje van de kwalificaties in mocht ruilen voor een echte spelerskaart. Dat geeft je het gevoel dat je er weer even bij hoort.''