Tweede jeugd op ruige wieltjes

Het is natuurlijk niet iedereen gegeven om tijdens zijn midlife-crisis op een Harley Davidson de Route 66 onveilig te maken. Minder draagkrachtigen of mensen zonder motorrijbewijs moeten andere manieren zoeken om motorisch toch in het straatbeeld op te vallen. De laatste methode: een zogenoemde ATV-Quad. Ofwel: een scooter op vier ruige wieltjes.

De naam `ATV Quad' verduidelijkt al heel wat: een `All Terrain Vehical' waarbij `Quad' staat voor het aantal wielen. De vierwielers bestaan in vele soorten en maten. De zwaardere modellen, ruwweg 125cc en hoger, worden vooral verkocht aan agrariërs, die het vehikel daadwerkelijk kunnen gebruiken op verschillende soorten terrein. Populairder is het lichtste model: de 50cc. Dit `brommermodel' is toegestaan op de openbare weg, kent een maximumsnelheid van 45 kilometer per uur en mag (voorlopig) zonder helm worden bereden.

Deze lichte versie van de quad is de laatste tijd steeds vaker te zien in de straten van de stad. Iedereen die zestien jaar oud is en in het bezit van een bromfietscertificaat kan er eentje voor zo'n vijfduizend gulden nieuw aanschaffen. Volgens enkele gebelde dealers was de quad in eerste instantie populair bij een zeer jeugdig publiek, maar weet vooral de volwassene de laatste tijd de weg naar de brommerwinkel te vinden om een quad aan te schaffen.

Een rondrijdende quad staat zonder meer stoer. Stevige koplampen, een flink motorblok, dikke banden met off-road noppenbanden: het ding heeft genoeg machismo. De vraag blijft natuurlijk wat je met een quad in een stad moet doen zonder zandwegen of modderpaden om het ding eens lekker af te raggen?

Cornel Collé van de Amsterdamse rijwielwinkel Beumer-de Jong heeft er wel een verklaring voor: ,,Het is zonder meer een modegril. Het is iets voor mensen die eens wat anders willen dan de scooter die hun vrienden al hebben.'' Collé is dan ook weinig positief over de quads. ,,We verkopen ze wel omdat er vraag naar is, maar veel mensen komen er van terug. Je bent minder wendbaar dan op een scooter en je hebt ook minder bagageruimte. Ook slijten de achterbanden vrij snel.'' Zijn collega Hans Zielman van het Hoornse HZ-bromshop beaamt het trendy gehalte van de quad. ,,Het is een funbike. Heel veel kilometers moet je er niet op gaan rijden.''

Een kleine proef leert dat de quads inderdaad een stuk minder wendbaar zijn dan de goeie ouwe brommer of scooter. Met name de bochten dienen ruim genomen te worden en dan is het ook nog eens stevig meehangen met het hele lichaam. De twee wielen extra leveren wel een veel wegvaster gevoel op. En ja, fun is het zeker.

Het blijft natuurlijk leuk om te zien hoe een machine, veel geschikter voor boerenzonen met grote stukken land, plotseling opduikt in het stadsbeeld. Reden vorig jaar opeens veel te grote mannen op veel te kleine steps rond in het verkeer, nu zien we volwassenen die op hun gemotoriseerde skelter hun jeugd aan het herleven zijn.