Paparazzi in speedboten achtervolgen Nicole Kidman

Alberto Barbera, directeur van het filmfestival van Venetië dat gisteravond officieel begon, moest woensdag alweer zijn woorden van dinsdag corrigeren. Op een receptie op het Lido had hij dinsdag gesproken over het cultureel imperialisme van Hollywood, op een persconferentie benadrukte hij de volgende dag dat Amerikaanse films onmisbaar zijn voor het festival. Barbera betreurde de afwezigheid van Steven Spielberg, wiens op een project van Stanley Kubrick gebaseerde Artificial Intelligence buiten competitie op het festival draait. Naar verluidt komt Spielberg niet omdat er zo weinig Amerikaanse films op het festival te zien zijn.

Barbera's wens om met twee competities aandacht van beroemde regisseurs en sterren af te leiden, werd gisteren niet verhoord. De aankomst van Nicole Kidman, die in twee films op het festival te zien is, The Others van Alejandro Amenábar en Birthday Girl van Jez Butterworth, leidde tot een achtervolging van speedboten vol paparazzi over de zee van het vliegveld naar het Cipriani hotel, waar Kidmans boot door de politie werd bekeurd wegens te hard varen.

De eerste films die in de twee competities werden vertoond, een Koreaanse, een Filippijnse een Mexicaanse, een Chinese én een Amerikaanse, waren beter dan de openingsfilms van het festival hadden doen verwachten. De spits van `Venezia 58', de `klassieke' competitie, werd afgebeten door de Koreaanse film Address Unknown (Soochwien Boolmyung) van Kim Ki-Duk, die vorig jaar de Mostra schokte met The Isle, waarin onder meer vishaken werden ingeslikt en in een vagina ingebracht. Kon je The Isle nog een horrorfilm noemen, op Kims nieuwe film is dat etiket niet zonder meer van toepassing. Address Unknown begint als een rustige artistieke film over een aantal jongeren die omstreeks 1970 in de buurt van een Amerikaanse legerbasis in Zuid-Korea wonen. Een van de hoofdpersonen is de zoon van een Koreaanse vrouw en een zwarte Amerikaanse soldaat die door de dorpsbewoners als uitschot wordt behandeld. Het geweld dat de Zuid-Koreaanse samenleving volgens Kim kenmerkt, wordt in Address Unknown weer schokkend doch schitterend verbeeld, maar er is ook onverwachte tederheid. Bestialiteit is zelden zo lief verbeeld als in de scène waarin een schoolmeisje zich door een puppy tussen haar benen laat likken. Honden spelen een grote rol in de zesde film van Kim die door westerlingen waarschijnlijk anders zal worden bekeken dan door Koreanen. Een van de andere hoofdpersonen is een hondenslager, die honden doodt, vilt en aan restaurants verkoopt. Kim houdt het doden van de honden steeds net buiten beeld. Bij mensen is hij minder discreet.