Irish League vuilnisbelt van Ierse voetbal

De verrichtingen van The Green Army verhullen de werkelijke status van het Ierse voetbal. Gaelic football wordt in prachtige stadions gespeeld, soccer kwijnt weg in verpauperde locaties. ,,Alleen een Messias kan de Irish League nog enig aanzien geven.''

Het is voor de Ieren een pijnlijke gedachte, maar in feite strijdt zaterdag op Landsdowne Road in Dublin een Engels B-elftal tegen Oranje voor een plaats op het WK voetbal. Bondscoach Mick McCarthy speurt in alle lagen van de Britse competities naar potentiële internationals voor de Ierse Republiek, maar de Irish League is nog altijd de vuilnisbelt van het Ierse voetbal. In de schaduw van het populaire gaelic football, de Ierse combinatie van voetbal en rugby, vertonen veelal in Engeland mislukte voetballers anoniem hun kunsten in door betonrot aangevreten stadions.

In september 1987 verzamelden zich nog 12.000 toeschouwers op Oriel Park om FC Dundalk in de eerste ronde van de Europa Cup voor bekerwinnaars eervol ten onder te zien gaan tegen het Ajax van Rijkaard, Wouters én de Ierse spits Stapleton. Het was voor Dundalk-coach Martin Murray het hoogtepunt in zijn carrière als speler. ,,Als we de bal kwijt waren, kregen we hem nooit meer terug'', herinnert Murray zich. ,,Cruijff was toen coach van Ajax. Ik vroeg hem hoe hij trainde bij Ajax, want hun positiespel was indrukwekkend. Dat tracht ik mijn spelers nu ook bij te brengen.'' Met een droevige blik in zijn ogen: ,,Maar ik werk met veredelde amateurs, die overdag in de fabriek werken en vier keer per week trainen. Van die jongens mag ik alleen passie vragen.''

Veertien jaar na de ontmoeting met Ajax viert een handjevol getrouwen van Dundalk een 1-1 gelijkspel tegen het favoriet geachte Shelbourne, dat in de voorronde van het UEFA-Cuptoernooi nog kansloos werd uitgeschakeld door het Deense Bröndby. De treurige ambiance op Oriel Park illustreert de teloorgang van FC Dundalk én de status van het Ierse voetbal. De staantribune is gedeeltelijk ingestort, een op roestige palen leunend pershokje is slechts door vervaarlijke capriolen te bereiken. Tegenover een kleine, overdekte zittribune leunen de fans van FC Dundalk over een stenen muurtje, dat tevens als urinoir dient.

Een supporter slaagt erin te plassen, terwijl hij een blikje bier en een mobiele telefoon in zijn handen houdt, want tegelijkertijd speelt Liverpool in Engeland tegen Bolton Wanderers. De meeste bezoekers op Oriel Park vinden die wedstrijd veel belangrijker dan het treurspel tussen Dundalk en Shelbourne. ,,Een Iers kind droomt niet van Shelbourne, Dundalk of Bohemians, hij groeit op met Celtic, Manchester United en Liverpool'', beseft Shelbourne-coach Dermot Keely.

Veel spelers van beide ploegen hebben op jeugdige leeftijd vergeefs hun geluk beproefd in Engeland. Maar de meeste talenten uit Ierland mislukken al op jonge leeftijd in het beloofde land en keren gedesillusioneerd terug naar hun geboortegrond, waar de pubs zich gretig over hen ontfermen. Dundalk-voorzitter Des Dunnings: ,,Ook daar durven die jongens zich eerst niet te vertonen, omdat ze worden nagewezen als verschoppelingen. Die kinderen lopen met het hoofd omlaag, omdat hun illusies zijn verbrijzeld. Ze gaan met veel te hoge verwachtingen naar Engeland en ze keren mentaal geknakt weer terug. Bij de Ierse clubs proberen ze zich weer op te richten, maar in de meeste gevallen zijn die jongens voor het voetbal verloren.''

Zo heeft FC Dundalk zich ontfermd over de bonkige schaduwspits Gerrard Robinson, die zijn doelpunt tegen Shelbourne uitbundig viert met zijn vrienden achter de stenen omheining. Bij het Engelse Middlesbrough kwam de 18-jarige apprentice niet aan de bak, in drie maanden hoopt de aan Dundalk uitgeleende jeugdspeler zijn geschonden zelfvertrouwen te herstellen. ,,Robinson zat al sinds zijn vijftiende in Engeland, waar hij langzaam wegkwijnde'', zegt Denning. ,,Maar die jongen loopt in Ierland nog met zijn borst vooruit. Toch moeten we voorkomen dat de Ierse jeugd te vroeg naar het zogenaamde walhalla gaat. De UEFA zou een regel moeten instellen, waarbij spelers pas op hun achttiende jaar naar het buitenland mogen vertrekken. Alleen op die manier kunnen wij onze talenten voor een debacle behoeden. Toch zullen ze ook dan geobsedeerd blijven door de magie van de Engelse Premiership, waar het grote geld valt te verdienen.''

Ondertussen snakt de Irish League naar een idool, een rolmodel van eigen grond die tevens in het nationale elftal speelt. Crowe van Bohemians behoorde enkele keren tot de voorselectie van Ierland. Maar een local zal voorlopig niet doordringen tot The Green Army, die wordt gevormd door spelers uit de Engelse competities. ,,Bondscoach McCarthy selecteert nog liever een speler uit de Engelse Second Division dan uit de Ierse League'', zegt Shelbourne-coach Keely op bittere toon. ,,Zo krijgt onze competitie nooit erkenning.'' Zijn collega Murray, sarcastisch: ,,Wat wil je met een Ierse bondscoach die in Engeland woont? McCarthy heeft nog nooit een wedstrijd uit de Ierse League gezien.''

Het valt de bondscoach van Ierland niet kwalijk te nemen. In de smerige kleedkamer excuseert Dundalk-voorzitter Denning zich voor de droevige staat waarin het stadion verkeert. ,,Hier is de laatste veertig jaar niks veranderd'', verzucht Denning, die anderhalf jaar geleden een failliete boedel overnam. FC Dundalk is nu in handen van ongeveer 800 supporters, die zich reeds voor een bedrag van 100 Ierse pond (ongeveer 250 gulden) aandeelhouder mogen noemen. Het is een druppel op een gloeiende plaat. ,,Voor renovatie van ons stadion zijn we afhankelijk van overheidssteun'', legt Denning uit. ,,Maar onze politici associëren zich liever met gaelic football dan met voetbal.''

Ook het bedrijfsleven negeert de B-sport in Ierland. De nabijgelegen bierbrouwer Guiness fungeert slechts als shirtsponsor van FC Dundalk. Ruim 30.000 toeschouwers bezoeken zaterdag op Landsdowne Road in Dublin de confrontatie tussen Ierland en Nederland. Een dag later trekt de All Ireland Football Semifinal op Croke Park tussen Kerry en Meath bijna twee keer zoveel bezoekers. Volgend jaar zal dat moderne stadion plaats bieden aan maar liefst 84.000 toeschouwers. Maar als het aan de machtige Gaelic Association (GA) ligt, zal er nooit worden gevoetbald. Een daartoe ingediend wetsvoorstel werd met één stem verschil verworpen.

Lange tijd was het in Ierland een doodzonde om beide sporten te combineren. The Ban was het geëigende middel om gaelic-footballers te beschermen tegen de verlokkingen van het voetbal. Wie eenmaal vreemd was gegaan kreeg geen pardon. Tot dertig jaar geleden was het zogeheten Vigilante-comité nog actief. Rechercheurs van de GA controleerden bij voetbalwedstrijden of zich wellicht gaelic-footballers onder de toeschouwers bevonden, want zelfs het kijken naar voetbal was verboden.

Sinds de opheffing van The Ban in 1971 wordt voetbal oogluikend toegestaan door de puristen van de GA. Maar met zes gaelic-footballclubs in de stad is het geen wonder dat FC Dundalk een armoedig bestaan leidt. Murray: ,,We hebben een Messias nodig om de Irish League enig aanzien te geven.''