Kim Basinger

In een reeks profielen van gezichtsbepalende sterren deze week Kim Basinger, een voormalig fotomodel dat een stadje kocht en haar dochter Ireland noemde. Ze is nu te zien in de occulte thriller Bless the Child, waarin ze het tegen de duivel zelf moet opnemen.

In de begripvolle manier waarop Kim Basinger in de nu uitgebrachte occulte thriller Bless the Child met haar autistische nichtje omgaat, zit beslist een autobiografische noot. Haar ouders lieten de als kind extreem verlegen Basinger zelf eens testen op autisme. Tot ze in de puberteit, wellicht als middel om haar onzekerheid uit te drijven, via missverkiezingen en een modellenloopbaan een leven in de schijnwerpers ambieerde. Dankzij haar golvende blonde haren werd ze van shampoomeisje tot covergirl. En toen haar acteercarrière niet een even glanzende start kende, bracht een fotoreportage in Playboy haar onder de aandacht van de castingdirectors van Bond-film Never Say Never Again (1983). Sean Connery kroop nog een keertje in de huid van de Britse gentleman-spion en Basinger vestigde ook op het witte doek haar naam als sekssymbool. Romantische rollen tegenover gedistingeerde verleiders koppelden haar aan Burt Reynolds (The Man Who Loved Women (1983), Robert Redford (The Natural, 1984), Richard Gere (Final Analysis, 1992) en natuurlijk Mickey Rourke in de erotische hitfilm 9 1/2 Weeks (Adrian Lyne, 1986). Zowel Batman (Michael Keaton) als de Joker (Jack Nicholson) mocht vervolgens van haar gecharmeerd zijn in Batman (1989) en in het echte leven was dat popster toen nog Prince. Twee jaar later wierp zij haar wilde haren af op de set van The Marrying Man/Too Hot to Handle waar zij haar latere echtgenoot Alec Baldwin ontmoette.

Kim Basinger (8 december 1953, Athens, Georgia) is de vleesgeworden cheerleader die Oscarwinnend (voor neo-noir L.A. Confidential, Curtis Hanson, 1997) filmster werd, die Amerikaanse droom die dagelijks in honderdduizenden tienerkamers wordt gedroomd. Haar filmografie bestaat uit een saaie opsomming van middelmatige titels (met als belangrijkste uitzondering het Oscarwinnende L.A. Confidential waarin ze mooi en mysterieus als een klassieke Hollywooddiva was). Haar verschijning van een en al benen, lippen en watervalharen overschaduwde al snel de domme blondjes-anekdotes die haar sterrendom completeren. Dat ze in een megalomane opwelling een stadje in haar thuisstaat Georgia kocht bijvoorbeeld. En het later weer moest verkopen toen een afgezegde filmrol in Boxing Helena van Kelly Lynch haar een vermogen kostte. Of dat ze panisch wordt van spinnen. Zelf zie ik haar het liefst als ze dat allemaal een beetje durft te relativeren, zoals als modejournaliste Kitty Porter in Robert Altmans Prêt-à-porter (1994) of met nog meer zelfspot in tienerkomedie Wayne's World 2, waarin haar naam Honey Hornée niets aan de verbeelding overlaat over wie ze werkelijk is.