MACHINE TRANSLATIONS

Op het hoesje van Bad Shapes staan niet minder dan negen groepsleden vermeld. Maar bij nader inzien blijkt dat de Australische groep Machine Translations vooral uit één persoon bestaat: J. Walker. Hij is een songschrijver met een niet bijster vrolijke kijk op de wereld, als we songtitels als River Of Darkness, The World Is Sick of Hateful + Stray mogen geloven. Ook de droefgeestige melodieën wijzen in die richting.

De overige acht muzikanten zitten overigens niet stil, maar dragen slechts in enkele nummers hun talent bij: een cello, een accordeon, een contrabas, een `broken piano'. Verder zijn het vage, maar sfeervolle geluiden van elektronische herkomst die voor de bijna altijd introvert klinkende begeleiding zorgen. Walker is op zijn best als hij ver van de gebaande paden durft af te wijken, zoals in Wait Must Die, waarin teruggedraaide tapes, een vertraagde dansbeat en een vervormde stem voor de juiste, ietwat desolate sfeer zorgen.

In de meer akoestisch getinte nummers klinkt eerder enige verwantschap door met Leonard Cohen of Lou Reed in een rustige bui, maar een nummer verderop wordt die associatie weer tenietgedaan door nerveus, intrigerend getrommel. Machine Translations is donderdag in de gedaante van een vierpersoonsband te zien in het Amsterdamse Paradiso, op het Tracks+Traces-festival waar ook Iso 68, Ovil Bianca en de Spaanse groepen Nacho Vegas, Aroah en Viva Las Vegas spelen.

Machine Translations: Bad Shapes (Spunk! Records URA 044)