Bladeren

BusinessWeek

Het is oorlog tussen Frankrijk en de rest van de wereld. Oorzaak: drank. Te veel regulering is volgens BusinessWeek een van de redenen waarom Bordeaux het aflegt tegen bijvoorbeeld Koonunga Hill. Zo is het in Frankrijk verboden om de wijn op smaak te brengen met snippers eikenhout. De concurrenten in Australië en andere exotische landen hebben aan dat soort regels geen boodschap. De export van Franse wijn daalde vorig jaar met 5,4 procent. Het Franse aandeel op de Amerikaanse wijnmarkt zakte in drie jaar van zeven naar vijf procent, terwijl het Australische verdriedubbelde. Het zijn trouwens niet alleen de buitenlanders die in Frankrijk druiven der gramschap kweken. De gemiddelde Fransman verergert de kater van zijn wijnboer, omdat hij nog maar 55 liter wijn per jaar drinkt, in plaats van de 100 liter die hij in 1960 nog innam. Goede wijn behoeft geen krans, behalve die van de begrafenisonderneming.

Le Nouvel Observateur

`Splendid isolation' moeten we voortaan op z'n Frans uitspreken. Want ,,in Frankrijk is geen recessie'', zegt de Franse minister van Economie en Financiën, Laurent Fabius, in Le Nouvel Observateur. Maar waarom heeft hij de cijfers voor het lopende jaar dan al vier keer bijgesteld, volharden zijn ondervragers. ,,Een kwestie van transparantie'', zo laat Fabius de vraag onbeantwoord. Maar is het wel zo verstandig om belastingen te verlagen als het economisch slechter gaat? O ja, want ,,belastingverlaging is geen concessie aan de kiezers maar een waarachtige economische beleidskeuze''.

Toch lijdt het geen twijfel dat de kiezers liever een belastingdouceurtje incasseren dan een beleidskeuze.

Le Point

De koffie is sinds 1997 bijna drie keer zo goedkoop geworden, althans de boon. Le Point heeft uitgezocht waarom een kopje koffie in het café dan nog steeds even veel kost als vier jaar geleden. De kern van het verhaal is dat de kosten van een kop koffie maar voor tien procent bestaan uit productiekosten. Na de productie zijn er maar liefst negen tussenpersonen die iets moeten verdienen, de koffiebranders het meest. Van een half pond koffie dat 18 franc kost gaat er 3,80 franc in rook op bij het branden. Voor de distributie betaalt de consument 3,65 franc, en voor de marketing 3 franc. Afgezien van de overige kosten, bijvoorbeeld voor transport, ontvangt de producent 3,25 franc. Hoe zit dat eigenlijk met Max Havelaarkoffie?

Fortune

Evenals beurskoersen gaan carrières niet altijd omhoog. Leedvermaak over massa-ontslag voor ICT-managers en andere handelaren in elektronische lucht is niet meer op zijn plaats. Want in de VS, schrijft Fortune, is de vraag naar leidinggevend personeel in het tweede kwartaal van dit jaar met twintig procent gedaald, in alle sectoren. Uit recent onderzoek blijkt volgens het blad dat zestig procent van de managers bereid is salaris in te leveren als ze noodgedwongen een nieuwe baan zouden moeten zoeken. Het blad haalt het voorbeeld aan van een ex-journaliste die een jaar geleden ontslagen werd als director content strategy bij Ogilvy Interactive, nu de kost verdient als hostess, en onlangs in arren moede solliciteerde naar de functie van secretaresse, evenals 7.000 andere kandidaten.

Wirtschaftswoche

Zieltogende ICT-bedrijven genoeg. Te veel zelfs, meent Wirtschaftswoche. Niet alle noodlijdende ondernemingen van de Neue Markt horen thuis op de schroothoop, want dan gooi je het kind met het badwater weg, schrijft het blad. Het heeft 342 ondernemingen doorgelicht die genoteerd staan op de Duitse hightech-beurs. Daaruit blijkt dat 16 ondernemingen duidelijk ondergewaardeerd zijn. In de sector media is dat bijvoorbeeld Helkon, in de softwaresector Ceyoniq en in de technologiesector Centrotec. Maar een zucht van verlichting is nog niet aan de orde. Want misschien, zo ondergraaft het blad zijn eigen conclusies, ,,loont het de moeite om de echte glansstukken nog een poosje in de gaten te houden''. In cauda venenum.

Die Zeit

Gaat het in het Lipobay-schandaal nou om de gezondheid van mensen of om de gezondheid van Bayer. Die Zeit is boos. De bureaucraten van het Bundesinstitut für Arzneimittel und Medizinprodukten, zo schrijft het blad toornig, treuren niet over de dood van 52 mensen die het cholesterol-verlagende middel Lipobay slikten, maar ervoeren vooral de gebrekkige informatievoorziening van Bayer als een bittere pil. Hoe het ook zij, de grote jongens in de sector farmacie, zoals Glaxo Smithkline, Pfizer, en Merck & Co, allen uit de VS, azen op overname van Bayer. De één z'n dood is de ander z'n brood, letterlijk, in dit geval.

The Economist

Het is niet meer de vraag of en wanneer er een recessie komt, want waarschijnlijk zitten we er al in, schrijft The Economist. De economie van Japan, Taiwan, Mexico en Brazilië krimpt. Strikt genomen ontspringt Amerika de dans nog. Maar dat is een kwestie van tijd. Wat te doen als het zover is? Stap één: koop een parachute voordat je uit het raam springt.