Zure gezichten bij zilver dubbelvier

Nederland heeft bij de wereldkampioenschappen roeien in Luzern geen goud gewonnen. De mannen dubbelvier voegde `slechts' een derde zilveren toe aan het medailletotaal.

,,Ik heb vaak sporters uit Oost-Duitsland met een zuur gezicht een zilveren medaille in ontvangst zien nemen. `Je bent toch niet goed bij je hoofd als je ontevreden bent met zilver', dacht ik dan. Nu kan ik me dat heel goed voorstellen'', zei bondscoach Jan Klerks over zijn dubbelvier die de wereldtitel voor Nederland had moeten winnen.

De coach van Geert Cirkel, Dirk Lippits, Diederik Simon en Michiel Bartman hoopte dat op het meest belangrijke moment een perfecte twee kilomter gevaren zou worden. Maar dat was niet het geval. Gedurende de race dacht Klerks zelfs dat zijn vier buiten de prijzen zou vallen.

Van het viertal haalde alleen Bartman al eerder zilver bij een wereldkampioenschap, met de Holland Acht in 1995. Klerks: ,,Per roeier verschilt de waarde van de medaille. Het is Geert's allereerste finale. Hij is heimelijk blij, want hij weet dat de anderen minder blij zijn.''

Lippits was boos na de wedstrijd. Simon was naar eigen zeggen lichtelijk teleurgesteld. ,,Uiteindelijk werd het toch zilver. Het was niet waar we op hoopten en waar we voor gingen.'' De ploeg kwam niet meteen in de race. Na 500 meter lag de boot vijfde. ,,We hadden de opdracht het eerste stuk puur op beheersing, op ritme te varen. Dan bestaat het gevaar dat je wat meters verliest die je niet meer goed maakt in de laatste kilometer. Dat is jammer, maar dat is het spel'', zei Simon.

Bartman: ,,Halverwege zag ik dat we nog maar vierde lagen. `Al is het brons, maar ik ga met een medaille naar huis', dacht ik.'' In de eindsprint schoof de vier op naar de tweede positie. ,,Een tweede plaats is natuurlijk beter dan derde worden. Maar de even plaatsen zijn eigenlijk de meest rotte plekken. Twee is het net niet, vier is geen medaille en zes is gewoon laatste.''

De Duiste slagroeier Adreas Hajek ging direct na de finish staan in de boot met een riem boven zijn hoofd. Bartman zou hetzelfde hebben gedaan. ,,Ik zou helemaal uit m'n dak zijn gegaan. We wilden zo ontzettend graag winnen, misschien waren we allemaal zelfs wel gaan staan. Een van de redenen dat we doorgingen na de Olympische Spelen van Sydney is dat we hier de gouden medaille dachten te kunnen pakken.''

De Britse sterroeiers Matthew Pinsent en James Cracknell, die in Luzern zowel in de twee-zonder als twee-met wereldkampioen werden, hebben na de Olympische Spelen van vorig jaar een vierjarig sponsorcontract van 1,4 miljoen pond gesloten. ,,Als wij dat bedrag voor vier of zes jongens kunnen krijgen, zijn we goed bezig'', meent Bartman. ,,Ik roei niet voor het geld, geld is in principe bijzaak. Maar mijn keuze om door te gaan met roeien, hangt er misschien wel vanaf.''

Als hij zijn studententijd meerekent, heeft hij veertien jaar lang een minimum-inkomen gehad. ,,Ik zit bij de top van de beste sporters van Nederland. Als er iemand gek genoeg is om te zeggen: `Hier is een zak met geld, doe er iets leuks mee', zou ik dat niet zomaar afwijzen. Ik voel me goed, hoewel het af en toe wel lastig is om gemotiveerd te blijven. Maar ach, dat is nou eenmaal roeien. Je moet kilometers maken. Aan de andere kant is het een mooi leven. Hoevel mensen hebben nou vijf medailles gewonnen?''

De rest van de Nederlandse prijswinnaars was blij met brons of zilver in niet-olympische boottypen. Simon Kolkman en Robert van der Vooren werden tweede in de ongestuurde twee. Kolkman: ,,Er zit in de twee een mooie uitdaging. Maar we zitten eigenlijk in het randprogramma. Wij voelen het niet zo, maar de olympische nummers hebben toch de voorkeur.''

Mirjam ter Beek roeide sterk naar zilver in de lichte vrouwen skiff. Haar zus, Carin ter Beek, roeide één race later in de vier-zonder met Anneke Venema, Femke Dekker en Christine Vink. ,,Ze is altijd enorm zenuwachtig voor mij,'' zei Mirjam. Carin hoorde de uitslag van Mirjam tijdens het inroeien: ,,Zoiets staat m'n focus niet in de weg. Ik had het erger gevonden als ze niks had gewonnen, dan had ik me slechter gevoeld. Nu wilde ik ook een zilveren plak winnen. Het is brons geworden. Ook prima.''

De lichte vrouwen dubbelvier (Mariel Pikkemaat, Maud Klinkers, Aukje Zuidema en Hedi Poot) eindigde eveneens op de derde plaats. De lichte vrouwen Kirsten van der Kolk en Marit van Eupen werden net als bijna een jaar geleden op de Olympische Spelen in Sydney zesde. De lichte mannen vier-zonder moest gisteren in Luzern genoegen nemen met de vijfde plaats.