Vormcrisis PSV is onderhand voer voor psychologen

,,Tíén, tíén, tíén.'' Het Tilburgse publiek ging zaterdagavond uit zijn dak toen Willem II met 3-0 vóór kwam tegen PSV. Op de spelersbank kromp coach Erik Gerets van PSV ineen van ellende. Drie stoelen verder zat zijn clubarts, maar Gerets heeft behoefte aan een ander soort hulpverlener. PSV is zo langzamerhand voer voor psychologen.

De vakman Gerets staat voor raadsels, zeker als het om zijn defensie gaat. Neem het centrale duo Juri Nikiforov en Kevin Hofland. Vorige competitie speelde de tandem nog de sterren van de hemel, na de zomerstop schuttert hij als een beginneling. Dat PSV in dit prille seizoen al zeven treffers om de oren kreeg, mogen vooral Nikiforov en Hofland zich aanrekenen. Gerets beaamde dat voorzichtig, maar hij houdt vertrouwen in beide verdedigers. ,,Jongens die een jaar lang uitblonken, laat ik niet één-twee-drie vallen'', zei de Belg in de catacomben van het Willem II Stadion. ,,Trouwens, het ganse elftal functioneert niet.''

Dat laatste bleek negen dagen geleden al bij de competitiestart, toen PSV bij FC Groningen (2-2) met de schrik vrij kwam. Het gebrek aan vorm etaleerde de landskampioen afgelopen woensdag opnieuw: Gerets dure formatie veroverde pas na zwaar tobben de winst bij `dreumes' FC Den Bosch (3-2). In beide duels was Jan Vennegoor of Hesselink een succesvolle invaller. Het was daarom niet verwonderlijk dat Gerets de stormram tegen Willem II vanaf de aftrap in de spits posteerde.

Mateja Kezman, de trotse nationale topscorer van het vorige voetbaljaar, moest voor de Tukker plaats maken. De Joegoslaaf mocht nu als linksbuiten opdraven, maar op die plek leek hij een pinguïn in de woestijn. De onwennige Kezman lag meestal bij de Tilburger Kew Juliens aan de ketting en als hij ontsnapte en naar binnen trok, had zijn avontuur zelden rendement. PSV was daardoor aan één kant vleugellam, hetgeen de mogelijkheden van Vennegoor beperkte. Toch deed de nieuwe PSV'er, met twintig miljoen gulden de duurste PSV-aankoop aller tijden, van zich spreken met enkele spetterende pegels. Maar telkens vond hij zijn meester in de uitblinkende Tilburgse keeper Geert de Vlieger, die zijn ploeg voor een achterstand behoedde.

In die periode hield Willem II-trainer Hans Westerhof ,,zijn hart vast'', bekende hij na afloop. Hij zag hoe zijn verdedigende brigade veelvuldig onnodig balverlies leed en hoe PSV, in hoog tempo, de lakens uitdeelde. Na zo'n twintig minuten keerde het tij. De achterhoede van de tricolores, onder leiding van de degelijke Belg Chris Janssen, kreeg vat op de PSV'ers en op het middenveld kreeg Willem II ook steeds meer te vertellen. Tegelijkertijd ontdekte Willem II dat de afweer van PSV zo lek was als een rieten mandje.

Zo verscheen Denny Landzaat, na een lelijk misverstand bij PSV, na ruim twintig minuten als een vogeltje zo vrij voor doelman Ivica Kralj, invaller voor de wegens droevige privéomstandigheden afwezige Ronald Waterreus. Landzaat lepelde de bal knullig over het doel. Op rechts stichtte Jatto Ceesay veel gevaar met zijn snelle rushes. Keer op keer zette hij Wilfred Bouma te kijk, die met zijn (inschattings)fouten nu en dan deed denken aan een speler uit de vroegere onderbond. Het was verwonderlijk dat Gerets de ouwe viking Jan Heintze niet van stal haalde.

In de punt van de aanval van Willem II kon Mariano Bombarda de show stelen. Zijn heerlijke avondje begon in de zevenentwintigste minuut met de openingstreffer. Het was een typische Bombarda-goal: kont naar achteren, draaien met de bal aan de voet, kijken waar de tegenstander blijft en dan een onverwachte Argentijnse poeier: 1-0. PSV reageerde geïrriteerd op de tegenslag. In het bijzonder Mark van Bommel. Onder toeziend oog van bondscoach Louis van Gaal kwam de international meer dan eens tekort tegen de coming-man Landzaat, hetgeen hem tot zware overtredingen verleidde.

Van Bommel kreeg in het begin `geel' voor een rotschop, deed die in de tweede helft nog eens over en had tenslotte van scheidsrechter Van Dijk een rode kaart moeten krijgen voor zijn elleboogstoot in het gezicht van Bombarda. Als het tegenzit pleegt Van Bommel in een `ettertje' te veranderen; misschien is het raadzaam dat hij in zijn zeeën aan vrije tijd op trainingscentrum De Herdgang eens aan een cursusje `zelfbeheersing' begint, in plaats van alsmaar te kaarten en te biljarten.

Kort na rust kwam Willem II op 2-0, toen Ceesay op rechts weer eens kon doorbreken. Hij legde de bal voor de `pot': de fel sprintende, onbewaakte Bombarda hij is kilo's afgevallen en veel sneller dan de vorige competitie schoof de knikker in de touwen. Gerets verving Nikiforov door Giorgi, die linksbuiten ging spelen. Kezman verhuisde naar het centrum, waar hij later gezelschap kreeg van invaller John de Jong. Het leidde, na de 3-0 van Willem II (Joris Mathijsen), tot een tempoversnelling en een slotoffensief van PSV.

Vennegoor of Hesselink, met een loei, De Jong en Kezman kregen enige kansen, waarvan er één (Kezman) de roos trof (3-1). Bij het laatste fluitsignaal bedankten de Willem II'ers hun publiek hartstochtelijk. De PSV'ers dropen af. Ze waren de sigaar bij Willem II. Voor het eerst na 36 duels leden ze een competitienederlaag.

Willem II 3 PSV 1

Ruststand 1-0. 27. Bombarda 1-0, 52. Bombarda 2-0, 64. Mathijsen 3-0, 72. Kezman 3-1.

Gele kaarten: Van Bommel en Kezman (PSV).

Scheidsrechter: Van Dijk.

Toeschouwers: 14.500.