Eurotunnel is verstekelingen beu

De exploitant van de Kanaaltunnel eist sluiting van het tjokvolle asielzoekerscentrum bij Calais, dat uitvalsbasis zou zijn voor migranten naar Groot-Brittannië.

De meesten hebben namen als Ali, Marwan of Khaled. Papieren hebben ze niet. Overdag `wonen' ze in een hangar in het Noord-Franse kustdorp Sangatte, waar het Rode Kruis hun eten geeft en een veldbed. 's Nachts lopen ze drie kilometer door de duinen naar Calais, en proberen in een truck of trein door de Kanaaltunnel naar Engeland te reizen. Als ze worden gesnapt, keren ze terug naar de hangar en proberen het de dag erna opnieuw. Het Europese immigratieprobleem ligt in Calais rauw aan de oppervlakte. Eurotunnel, de Frans-Britse onderneming die de tunnel uitbaat, kondigde gisteren aan dat ze de situatie beu is en een rechtszaak begint om deze sans-papiers elders gehuisvest te krijgen.

,,Het probleem wordt steeds groter'', zegt Kevin Charles, de Britse woordvoerder van Eurotunnel. ,,Er zitten 1.200 illegalen in het opvangkamp. Elke nacht proberen er zeker 200 door de tunnel te komen. De meesten onderscheppen we en dragen we over aan de Franse politie. Die brengt ze naar het kamp. De volgende dag proberen ze het wéér.''

De aanleiding om naar de rechter in Lille te stappen is dat de Britse regering van plan is niet alleen boetes uit de delen voor vervoer van verstekelingen per truck of ferry, maar straks ook per trein. Per illegaal die in Dover wordt gesnapt moet de vervoerder 2.000 pond boete betalen (ruim 6.000 gulden) plus opvang in Engeland en vervoer terug naar Frankrijk. Eurotunnel heeft, net als het veerdienst P&O Stena Line, fors geïnvesteerd om de terminals te beveiligen tegen de ,,nachtelijke belegering'' door deze postmoderne Engelandvaarders; drie miljoen pond alleen al dit jaar.

De 22 kilometer lange muur om het complex is opgehoogd, met er bovenop scheermesjes. Er staat een nieuwe binnenmuur rond de terminals. Er zijn CO2-meters om verzegelde trucks op verstekelingen te controleren. En almaar meer veiligheidsbeambten nu zo'n 150 per nacht. Zo sneed Eurotunnel tussen januari en juli 25.000 illegalen de pas af, vijf keer zo veel als in dezelfde periode van vorig jaar.

Toch, schat Charles, zijn er dit jaar ongeveer 5.000 in Engeland aangekomen. Sommige illegalen zijn zo vindingrijk dat ze door de veiligheidscordons heen blijven breken. In juni onderschepte Eurotunnel er 3.600 en kwamen er 850 door. In juli werden er 6.900 gepakt en kwamen er óók 850 door. ,,Kortom'', zegt Charles, ,,de kern van het probleem moet worden aangepakt: dat opvangcentrum moet verhuizen.''

Deze logica lijkt helder. Als de illegalen uit Iran, Afghanistan, het Midden-Oosten en in mindere mate ook Oost-Europa verder van de terminals worden opgevangen, wordt het lastiger elke dag een nieuwe oversteek te wagen. De meeste illegalen hebben hun bezittingen verkocht en hun geld aan smokkelaars gegeven die hen naar Sangatte hebben gebracht. [Vervolg IMMIGRANTEN: pagina 5]

IMMIGRANTEN

'Ze willen maar één ding: naar Engeland'

[Vervolg van pagina 1] Sinds twee jaar worden de illegale immigranten opgevangen in een leegstaande hangar van Europtunnel in Sangatte, die de Franse regering met succes opeiste voor hun huisvesting. Deze humanitaire oplossing was ,,voor enkele maanden'' bedoeld. Dit vorderingsbevel vecht Eurotunnel nu voor de rechter aan. Een cafébaas in Sangatte is daar blij mee. ,,Het is net alsof wij ineens in een Arabisch land wonen'', klaagt hij. Daarbij, ,,velen zijn te arm om een kop koffie te kopen. Dus als je ze verder weg opvangt, wordt het moeilijk voor ze om de tunnel te bereiken.''

Maar bij het Franse Rode Kruis zijn ze er niet zeker van dat een verhuizing zin heeft. Een medewerkster in Parijs (de ploeg in Sangatte weigert te reageren) zegt: ,,Deze mensen willen maar één ding: naar Engeland. Daar woont familie, zijn soepeler asielprocedures, hoeven ze geen identiteitsbewijs bij zich te dragen. Ze hebben al zoveel doorstaan. Denkt u echt dat zij zich door een verhuizing van hun voornemen laten afbrengen''? Ook in Calais is men bang dat de illegalen zich liever opnieuw in stadsparken verschansen, dichtbij de `poort naar het paradijs', dan in een nieuw opvangcentrum.

De migranten uitwijzen, zegt een agent in Calais, is dweilen met de kraan open. Omdat de meesten via Italië, Duitsland of Spanje het land zijn binnengekomen, moeten zij volgens de Europese afspraken naar die landen worden teruggebracht. ,,Dan zijn ze de volgende dag weer terug. Tenzij je de grenscontroles binnen de Europese Unie weer herstelt: alle achterbakken open, enzovoort.''

En de migranten naar hun land terugsturen is ondoenlijk: in veel van die landen woeden oorlogen, worden mensen politiek vervolgd. Iemand terugsturen die geen papieren heeft, mag niet, en ze Franse papieren geven is evenmin een oplossing: zij komen juist naar Calais omdat ze geen Franse verblijfsvergunning willen, maar een Britse. Kortom, ook de Franse autoriteiten kunnen geen kant op.

Wat zich in Calais wreekt, is dat alle Europese landen een ander beleid hebben voor de toelating en opvang van migranten. Als de Britten dezelfde regels hadden als de Fransen, zouden illegalen minder reden hebben om het Kanaal over te steken. De ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken van de Europese Unie hebben afgesproken dat die regels met elkaar in overeenstemming worden gebracht. Dat gebeurt, maar tergend traag. Als dit geregeld is, zullen de problemen in Calais tot `normale' proporties worden teruggebracht. Ofwel, dan gaan de illegalen ergens anders heen in Frankrijk, of elders in de Unie. Want wie de volgepropte, bedompte hangar in Sangatte gezien heeft, vol krijsende baby's en stinkende latrines, en wie de schaduwen van zo veel vastbesloten have-nots bij duister over de muren van de haven heeft zien springen, weet dat ze naar Europa zullen blijven komen. Koste wat kost.