Stoelendans in de modder

Het arme schaap is veroordeeld tot toekijken, terwijl de geldschieters tot en met de rechter vechten om wat er nog over is. ABN Amro vreest dat haar kredieten van 36.755.558 gulden inmiddels groter zijn dan de waarde van de bezittingen van Newconomy die de bank als zekerheid heeft voor de terugbetaling van de leningen.

Een boze voormalige zakenpartner, PPN, die internetdienstverlener Wish aan Newconomy heeft verkocht, eist nog 43 miljoen gulden aan achterstallige betaling voor de verkoop.

Oprichter Maurice de Hond is vertrokken. Newconomy noemt zijn financiële positie ,,zorgwekkend''. De beurskoers is 11 eurocent, een schijntje van de 10,50 euro per aandeel waarvoor Newconomy in april vorig jaar naar de beurs ging. En dan bereikte Newconomy in de tussentijd zelfs nog een koerspiek van meer dan 27 euro.

In de nadagen van Newconomy gaat de strijd nu om de rechten op het laatste, en misschien wel het enige kroonjuweel dat de financier had: zes procent van de aandelen van internet-uitgever Ilse. Die zijn 28,8 miljoen gulden waard. Althans dat is het bedrag dat VNU heeft toegezegd ergens volgend jaar te zullen betalen.

Deze koersgarantie is nu een lachertje, maar tekent de overspannen maanden vorig jaar toen ondernemers met internet-bedrijven bij fusies en overnames zo ongeveer de voorwaarden konden dicteren.

Newconomy heeft als koper en verkoper van internet-participaties in die gekke periode geblunderd en geprofiteerd. Zelf gaf Newconomy aan PPN een garantie voor de waarde van Wish. Toen de internet-economie instortte was dat een molensteen. Maar Newconomy kon die molensteen deels afwentelen op VNU doordat VNU wel een garantie wilde geven op een andere participatie van Newconomy, het pakket Ilse-aandelen.

Voor de oud-bankier Jonkhart en de oud-politici Wiegel en K. Andriessen, die in mei als nieuwe commissarissen aantraden bij Newconomy, zit er weinig anders op dan uitstel van betaling aan te vragen. Samen met een bewindvoerder kan de portefeuille met investeringen op een beheerste manier worden afgewikkeld.

Hoeveel zin heeft het nog te blijven voortmodderen en kosten te maken waar waarschijnlijk niet snel inkomsten tegenover staan? Een toekomstig curator ontkomt er niet aan het beleid van de afgetreden bestuurders en commissarissen aan een kritisch onderzoek te onderwerpen, wat in het uiterste geval tot schadeclaims kan leiden. Voortmodderen verhoogt de kans dat hij ook de drie huidige commissarissen op de korrel neemt.