Eenvoudig audiovisueel spelletje goed voor dyslectici

Het spelen van een simpel audiovisueel spelletje leidt al tot een duidelijke verbetering in de leesprestaties van zevenjarige dyslectici. Dit melden Finse wetenschappers in het tijdschrift Proceedings of the American Academy of Sciences van 28 augustus.

Het gaat om een door de Finnen ontworpen spelletje waarbij de kinderen eenvoudige patronen van tonen (wisselend in toonhoogte, duur en intensiteit) moeten verbinden met grafische weergaven van die patronen (bijvoorbeeld stijgende blokjes bij een stijgende toonreeks). Volgens de BBC willen de onderzoekers het spelletje op de markt brengen.

De precieze oorzaak van dyslexie is nog altijd niet bekend, maar een dominante theorie is dat de oorzaak moet worden gezocht in de problemen met de verwerking van elkaar snel opvolgende geluiden. Omdat in hun spelletje de opvolgsnelheid van de tonen vrij laag is, menen de onderzoekers dat de oorzaak van dyslexie `dieper' moet liggen, mogelijk in de wijze waarop geluiden worden opgeslagen in de hersenschors.

Een belangrijk verschil met andere oefenprogramma's voor dyslectici is het ontbreken van talige elementen. Volgens de onderzoekers stimuleert dit de motivatie en het concentratievermogen van de kinderen. Ook de eenvoud van het programma zou positief kunnen werken.

Vierentwintig dyslectische kinderen die gedurende zeven weken twee keer tien minuten het spelletje speelden konden daarna in een leestest meer woorden correct oplezen dan daarvoor, vergelijkbaar met niet-dyslectische kinderen (van een lijst van 30 woorden stegen de geteste kinderen van gemiddeld ruim 23 woorden naar ruim 29 woorden). Opmerkelijk is overigens wel dat de controlegroep van 24 andere dyslectische kinderen, die niet het spelletje speelden maar wel getest werden, in het onderzoek óók flink vooruit gingen in het aantal correct gelezen woorden (van gemiddeld ruim 23 naar bijna 27 woorden).

De verklaring voor dit placebo-achtige effect geven de onderzoekers niet, maar bekend is dat veel problemen van dyslectici mede voortkomen uit frustratie en onzekerheid. Mogelijk heeft de vriendelijke aandacht van de onderzoekers een positief effect gehad. Ook kan een trainingseffect van de leestesten een rol spelen.

Op allerlei andere maten voor dyslexie (zoals snelheid van lezen, spelling) scoorden de kinderen na het spelletje overigens niet significant beter dan de controlegroep.