Column

Supporter

Gisteravond had ik een rare rilling bij de zomergasten Barend & Van Dorp. Het kwam door twee fragmenten. Allereerst de voetbalwedstrijd Nederland-Duitsland uit 1956. Het reclamebordloze veld. Heerlijk! Geen hekken tussen het volk en de spelers. Fascinerend. Geen gracht tussen het publiek en het veld. Prachtig. En ook geen sky-boxen, geen business-seats, geen sponsorbar, niks van dat al. Voetbal zag je. Gewoon voetbal. Mijn zoontje schoot in de lach om het polygoontoontje van de verslaggever en werd nog vrolijker van de man die Abe na afloop ondervroeg. Ik begreep hem wel, maar toch. Wat een verademing! Duizenden regenjasmannen, die onschuldig naar voetbal keken.

Het tweede fragment dat me echt raakte was het Heizeldrama. Juventus-Liverpool. Iedereen weet nog waar hij was toen dat gebeurde. Ik trad op in het Rotterdamse Hofpleintheater en in de pauze begreep ik dat de wedstrijd nog niet begonnen was. Na afloop hebben wij met de technici ademloos naar de afloop zitten kijken. De versierde pingel, het uitzinnige juichen van Platini en inderdaad: de ereronde. Jumpend over de supporterslijken waren de spelers blij. Mijn zoontje sliep gelukkig al. Ik voelde tranen toen ik die mensen zag schreeuwen.

Voetbal 1956, voetbal dertig jaar later. En nu? Nu mag je hopen dat het een slachtofferloos seizoen wordt. En dan heb ik het niet alleen over doden. Ook over gewonden. Of over angstige vaders, die bij elke wedstrijd overwegen of ze hun zoontje wel of niet mee zullen nemen. Elke wedstrijd is een beetje een risicowedstrijd. Is dat jammer? Heel jammer. De eerste rellen waren gisteren al in de Arena, waar mijn eigen Ajax inmiddels slechter is dan het gras. Twee agenten gewond. Gewond voor een potje voetbal! Als je dat in 1956 tegen Abe Lenstra had verteld, had de Fries je uitgelachen. Nu moest mijn zoontje lachen. Ik dacht: lach maar. Maar wat was voetbal toen leuk! De spelers bleven bij hun club, er zaten geen sponsors vanuit een soort bezemkast met hun relaties te patsen en de politie regelde uitsluitend het verkeer. Met platte pet. Ik word oud.