Kwakoe Prijs voor verhaal van Emanuels

Afgelopen zaterdag werd op het Kwakoe-festival in de Amsterdamse Bijlmer de Kwakoe Literatuur Prijs uitgereikt. Voor het eerst mochten ook schrijvers meedoen die in Suriname wonen.

Overal op het Kwakoe-festival hangt het grote portret van de Surinaamse president Venetiaan, met daaronder het motto `komen, zien, overwinnen'. Het is zaterdag, de één na laatste dag van het multiculturele festival dat plaatsvindt in het Bijlmerpark in Amsterdam Zuidoost: morgen komt de president. Vandaag kun je al `Venetiaan-schaafijs' eten, of andere lekkernijen als bloedworst, spareribs, rijst met pom, roti kip, bara mahal, karu bojo of keiksi. De barbecue's walmen, en op sommige plaatsen heerst de kakofonie van elkaar beconcurrerende muziekinstallaties.

Op zaterdagmiddag wordt er gevoetbald (Kwakoe begon in 1975 als voetbaltoernooi voor de `thuisblijvers' tijdens de vakantieweken). Maar er wordt ook een prijs uitgereikt, de Kwakoe Literatuur Prijs, georganiseerd door Stichting Kwakoe Events, de schrijver/visagist Clark Accord (De koningin van Paramaribo) en Uitgeverij Vassallucci. In 1999 werd de prijs ingesteld om literair talent binnen de Surinaamse gemeenschap in Suriname en Nederland te stimuleren; overigens mag iedereen van 15 jaar en ouder meedoen. De Kwakoe Literatuur Prijs kan een opstap zijn naar een schrijverscarrière: de winnaar van 1999, Chandra Doest, heeft dit jaar bij Vassallucci de roman Anton & Anissa gepubliceerd. Vorig jaar ontdekte Vassallucci op Kwakoe Marijke van Mil, haar kinderboek Kikkertje en Slangetje was het eerste in het kinderboekenfonds van de uitgeverij.

De prijsuitreiking vond plaats in de jongerentent, dit jaar neergezet om meer jongeren naar Kwakoe te krijgen. Onder het publiek, van bescheiden omvang en meest wat ouder, was de sfeer uitstekend: overal werden handen geschud, bekenden praatten elkaar bij. De leeftijd van de 23 inzenders lag ook rond de dertig en erboven, vertelde de voorzitter van de jury, schrijfster Thea Doelwijt. Uitzonderingen: een 71-jarige en een 17-jarige. Het thema van de Kwakoe Literatuur Prijs was dit jaar `Tussen hemel en aarde'. ,,De meeste verhalen gingen over de dood, fatale liefdesdrama's, geheimzinnige ongelukken en bijna-dood-ervaringen'', vertelde Doelwijt.

Voor het eerst mochten ook mensen in Suriname meedoen, een van de redenen waarom het merendeel van de inzenders niet aanwezig was bij de uitreiking. De juryleden Clark Accord en Marlea Kogeldans, wethouder van cultuur van Diemen, waren verhinderd door ziekte. De rest van de jury bestond uit de journaliste Miriam van Coblijn, Marijke van Mil, Hans Mooren van de Stichting Kwakoe Events en de auteur Guus Pengel. Jurylid Adriaan Krabbendam, redacteur van Vassallucci, was bereid om elke aspirant-schrijver ter plekke van advies te voorzien.

De juryleden lazen ieder een favoriet stukje uit de inzendingen voor. `Ik wil gelezen worden, gelezen worden, gelezen worden', zo besloot een van de verhalen.

Enige hilariteit werd veroorzaakt door een `echt Surinaams verhaal', waarin een bijgelovige familie in drie talen de uilen vervloekt die steeds in de tuin neerstrijken. Het bleek later ook de hoofdprijs te zijn, het verhaal `Voorteken' van Nathalie Emanuels. Een `glasheldere stijl', vond de jury, `prettig lopende dialogen en herkenbare karakters'. Via een mobiele telefoon werd de echtgenoot van Nathalie Emanuels in Paramaribo op de hoogte gesteld. Haar moeder was wel aanwezig, en ontving van Eva Appelo, winnares van vorig jaar, de prijs van 2.500 gulden. Het verhaal van Emanuels wordt bovendien gepubliceerd in Weekkrant Suriname en De Ware Tijd.

De derde prijs, 1.000 gulden, ging naar Chris Polanen. De tweede prijs, 1.500 gulden, kreeg de 17-jarige Yvette Albitrouw. De jury: `Het is vooral de doeltreffendheid van het eenvoudige beeld, dat haar proza verleidelijk maakt'. Adriaan Krabbendam vertelde desgevraagd dat de uitgeverij let op de verhouding leeftijd en kwaliteit, en dat er wat dat betreft van Albitrouw wel iets te verwachten valt. ,,Ik schrijf nog niet zo lang'', bekende Albitrouw. ,,Ik heb zelf een soort bijna-dood-ervaring beleefd toen ik in het ziekenhuis lag. In mijn verhaal heb ik verteld hoe het met mij had kunnen gaan. Ja, ik ga zeker door met schrijven.''