Kinderen die de Here Jezus kennen, bidden voor het eten

Wat doen de kinderen deze zomer? Vakantiekampen helpen ouders de lange zomer door. Maar zelden zie je daar alle soorten kinderen tegelijk. Toon uw kamp en ik zeg u wie u bent. Deel 5 van een serie.

Vijfenvijftig kinderen zingen in een zwarte schuur versierd met ballonnen en slingers vol overgave: `Alles gaat uiteindelijk mis, als je niet weet wie Jezus is.' Twee volwassenen op een podium zingen in een microfoon. De tekst verschijnt via een overheadprojector op de muur. De muziek wordt disco-achtig, de kinderen swingen en springen: `Jezus Christus leeft!'.

De zingende kinderen in het YOY-kinderkamp (YOY staat voor young en youth) hebben er om tien uur 's ochtends al een half uur bijbeltijd opzitten. ,,Dan lezen we in de Bijbel. Je leert daar veel van'', vindt Tamar Fijma (11).

Wat dan? Ze denkt even na. ,,Dat je niet minder moet gaan geloven, maar juist meer.''

YOY wil zich inspannen om de generatie die nu op de basisschool zit, te winnen voor het Koninkrijk van God, schrijft de folder.

Daar hoeven de leiders en de `kampouders' niet te veel moeite voor te doen. Ook kinderen die de Here Jezus niet kennen, zijn welkom. Maar in praktijk komen ze praktisch allemaal uit christelijke gezinnen en zijn ze opgegroeid met het geloof. ,,Ik vind het fijn dat iedereen hier hetzelfde denkt'', zegt Rebekka Strijker (11). ,,Ik ben wel eens op een ander kamp geweest en dan zaten ze een beetje gek te kijken als ik voor het eten wilde bidden. Ze zeiden al `amen' als ik nog helemaal niet klaar was.''

Lastpakken zijn het bepaald niet. Een jongetje overtreedt de regels met een ontbloot bovenlijf en wordt ludiek tot de orde geroepen: ,,Hé, geen naaktlopers hier.''

Rebekka vertelt giechelend dat zij die nacht werd opgemerkt door een leider, toen ze wilde gaan keten met de jongens. ,,Dan zijn ze heel streng. Ik mocht het nooit meer doen. Doe ik ook niet, hoor.''

Zonder uitzondering volgen ze met aandoenlijke toewijding het dagprogramma. Ze kijken elke dag naar een aflevering van een spannende animatiefilm over bakker Ben die de verhalen van Jezus vertelt aan zijn geadopteerde zoons. Daarna zoekt ieder groepje een plek in het statige Nunspeetse landhuis en beantwoorden ze samen met de leiders en leidster vragen uit een soort opgavenboek.

Nee, dat vinden ze niet vervelend en het lijkt helemaal niet op school. ,,We vinden dat leerzaam'', zegt Tamar ernstig.

Wat leren ze dan? Weer denkt ze even na. ,,Dat Jezus voor ons is gestorven'', antwoordt Rebekka snel. ,,Hij heeft onze zonden op zich genomen.''

Tot de lunch is het vrij spelen op het landgoed. Een leidster vlecht in de schaduw het haar van de meisjes. Robbert Kwantas (9) vindt het fijne van het kamp dat iedereen goed met elkaar omgaat.

Maar dat is toch logisch?

Niet voor iedereen, zegt Jeroen. Zijn moeder heeft dit kamp uitgezocht, omdat hij er niet gepest zou worden zoals op school. ,,Hier wordt daar speciaal op gelet.''

Gerdina Buitenhuis (10) weet dat haar ouders graag willen dat ze naar een christelijk kamp gaat en daar is Gerdina het helemaal mee eens. ,,Dan krijg je tenminste vriendinnetjes. Die krijg je niet op een openbaar kamp.'' Tamar heeft snel last van heimwee. ,,Mijn moeder zegt dat ik daar later last mee kan krijgen. Daarom heeft ze dit kamp voor mij uitgezocht.''

Rebekka: ,,En hier wordt niet gescholden. Op andere kampen wel. Ik haat schelden. Weet je wat het betekent? Eigenlijk vraag je God of je dom mag zijn.'' Ze trekt haar neus op. ,,Kinderen weten niet wat ze zeggen.''

,,Thank You for this good good meal'', zingt iedereen even later in de eetzaal. Tim Munneke (9 en een half) vertelt tijdens het smeren van een boterham met pindakaas dat hij de spelletjes met water 's middags toch nog leuker vindt dan het zingen in de ochtend. Jeroen de Bruijn (9) staat te popelen om van tafel te gaan. Na de lunch mogen de kinderen voor twee gulden snoep kopen in de kampwinkel.

Jeroen: ,,Dat vind ik het allerleukste.'