Cricket

`Er is geen sport, waarin oudgedienden zoveel animo voor cijfers en statistieken aan de dag leggen!', schreef M.J. Adriani Engels in 1960 over cricket. Vooruit dan maar: op 23 en 24 augustus 1884 – deze week 117 jaar geleden dus – won het Haagse HCC het eerste grote Bondstoernooi, dat op het Haagse Malieveld werd gespeeld. Dit evenement was georganiseerd door de Nederlandse Cricket Bond, die tijdens genoemd toernooi nog geen jaar oud was. Om de officiële kampioenstitel werd overigens pas in 1891 voor de eerste keer gestreden, zeven jaar later.

De jaren rond 1884 waren de hoogtijdagen voor het Nederlandse cricket, dat nooit heeft kunnen aanslaan hier. Veel verenigingen uit die tijd zijn er niet meer — hetzelfde verschijnsel als bij de eerste voetbalclubs, waarvan de meeste gesneuveld zijn. HCC is van 1878 en daarmee drie jaar jonger dan UD uit Deventer. Deze koninklijke vereniging uit Overijssel, waar ook wordt gevoetbald, bestaat nog en is daarmee de oudste veldvereniging van het land. Als de Deventer club meteen was gaan voetballen, was het ook de oudste voetbalclub geweest. Die eer is echter voorbehouden aan HFC uit Haarlem (ook koninklijk), met 1879 als geboortejaar.

Clubs als UD en HCC hebben een voorname rol gespeeld in de vaderlandse cricketgeschiedenis. Daardoor kennen we ze nu nog, net als Hercules uit Utrecht. Alleen is die club in de herinnering blijven voortbestaan als de cricketvereniging met ronduit het meest beroerde veld van het land. Een medewerker van het tijdschrift De Nederlandsche Sport omschreef in 1892 dit terrein genadeloos als een bloemkoolland, bezaaid met stronken, waarop een regiment veldartillerie een uur lang in alle richtingen geparadeerd had. Maar in die tijd was dat blijkbaar niet zo belangrijk, omdat op het eerste veld van HFC drie bomen stonden waar een groot aantal voetballers ongetwijfeld hard mee in botsing is gekomen. En in Arnhem voetbalde Vitesse ooit op een veld dat door een riviertje in tweeën werd gedeeld. Andere tijden, andere zoden.

Waarom cricket het hier nooit echt goed heeft gedaan, is een moeilijke vraag. Het wil niet zeggen dat deze sport nergens meer wordt beoefend, want wie bijvoorbeeld door Den Haag loopt op een zonnige dag in het weekend kan genoeg cricketwedstrijden tegenkomen. HVV, HBS en Quick bijvoorbeeld, die veel animo hebben voor hun verleden. Bezoek deze terreinen eens en vergeet dan niet de bijbehorende gebouwen van binnen te bekijken: in de bestuurskamer van Quick aan de Sportlaan bijvoorbeeld hangt een origineel shirt van de legendarische Engelse voetballer Vivian Woodward (1880-1954), dat hij begin vorige eeuw aan Louis Otten (1883-1946) van Quick had gegeven. Of bij buurman HBS, die de kantine heeft gevuld met foto's en oude relikwieën. Want er is geen sport, waar oudgedienden zoveel animo voor de geschiedenis aan de dag leggen.

jurryt@xs4all.nl