DOODSANGST

`Dieren kennen geen doodsangst, want zij hebben geen besef van hun begin en eind', schrijft psychiater A. van Dantzig (W&O, 11 augustus). Waarom zouden ze dan zo hard weghollen als er door mens of ander dier op ze gejaagd wordt? En waarom zouden ze zo furieus hun jongen beschermen als ze niet tenminste vaag vermoeden, dat die jongen voortijdig aan hun einde kunnen komen? Wat is dat toch voor rare neiging van mensen om met ongefundeerde uitspraken de dieren impliciet tot `lagere' soort te bestempelen? Afdempen van vage schuldgevoelens over de mishandeling en de slacht, lijkt mij.

Vegetariërs sterven niet aan een tekort aan voedingsstoffen. Moeten wij daarom ons biefstukje laten staan? Niet per se. Maar we zouden dieren toch tenminste, tot de bijl valt, een draaglijk leven kunnen gunnen. Wie de angst van dieren ontkent, probeert niet alleen te bagatelliseren dat voor ons lekkere hapje een levend wezen wordt vermoord, maar is waarschijnlijk ook nog te beroerd om een omweg te maken naar de scharrelslager.