`Dance kan ook expressief zijn'

Al jaren is de New-Yorkse dj Roger Sanchez bekend in het clubcircuit. Het onlangs verschenen `First Contact' is zijn eerste volwaardige album. ,,Het moest precies goed zijn. Anderhalf jaar geleden had ik al een versie klaar, maar ik was er niet helemaal tevreden over'', zegt Sanchez.

De New-Yorkse dj, houseproducer en remixer Roger Sanchez (34) zit al jaren in `de biz'. Hoewel hij zijn naam verbond aan verscheidene mixplaten en compilaties, is First Contact zijn eerste echte eigen album. Hij heeft er zo'n drie jaar aan gewerkt, monnikenarbeid die een sterke dansplaat en, in de vorm van het fraaie `Another Chance', een flinke hit opleverde. Daft Punk en Basement Jaxx, oude vrienden en Europese leerlingen van Sanchez, zouden zich de vingers aflikken bij zo'n plaat.

,,Ik ben een geduldig man'', zegt Sanchez vanaf Ibiza, waar hij elke maandagavond draait. ,,Ik had er geen behoefte aan om dit album af te raffelen. Het moest precies goed zijn. Anderhalf jaar geleden had ik al een versie klaar, maar ik was er niet helemaal tevreden over. Het was me niet geconcentreerd genoeg. Ik liet een aantal nummers weg en maakte een paar nieuwe. Nu heb ik het idee dat het album een accurate afspiegeling is van waar ik op dit moment ben, muzikaal gesproken.''

In de geschiedenis van de dansmuziek hebben albums altijd een ondergeschikte plek ingenomen. Het dominante medium daarin is steeds de single geweest, of liever zijn grote broer de 12-inch-single: voer voor het dj-volk waarin de voormalige architectuurstudent Sanchez een prominente plek inneemt. Voor hem reden genoeg om First Contact niet in de eerste plaats als een dans-album te benaderen.

,,Het moest een persoonlijke plaat worden. Ik had klassieke albums voor ogen als het debuut van Massive Attack, platen die sterke gevoelens weergaven in plaats van domweg een verzameling dansnummers achter elkaar te zetten. Niet dat dansbeats op mijn plaat ontbreken, daar niet van, maar ik had er iets anders mee voor: een reflectie van mijn gevoelens en ervaringen, niet slechts als dj, maar ook als mens.''

Om dat doel te bereiken bemoeide Sanchez zich ook met de teksten, al kwamen aan de uitvoering steevast gastvocalisten als Sharleen Spiteri (Texas) en N'Dea Davenport te pas. ,,Als ik met zo iemand werkte, vertelde ik ze waar het nummer in mijn ogen over diende te gaan. Dan maakten zij er een tekst van. Mijn verhaal in hun woorden, als het ware.''

Sanchez wil niet zozeer dansmuziek maken als wel muziek waar je ook op kunt dansen en die tegelijkertijd drager is van allerlei emoties, vertelt hij. `Another Chance', een geheide zomerhit, is daar een mooi voorbeeld van. Het nummer wordt voortgedreven door een duwende 4-to-the-floor-beat, maar zowel in de vocalen als in de synthesizerdekens zit een melancholie die pas goed naar voren komt als het ritme wordt stilgelegd en een pianopartij de macht overneemt tot de dansbeats er weer keihard inkomen – altijd een mooi moment. ,,Ik wilde een introspectief moment in dat nummer inbouwen, daar vroeg het nummer gewoon om.''

Die zangpartij komt overigens uit een onverwachte bron: een oud nummer van de groep Toto. ,,Ik werkte in mijn studio aan dat nummer, toen ik toevallig op dat Toto-werkje stuitte. Zowel de melodie als de tekst bleek perfect te passen bij de emotie die ik met dat nummer wilde uitdrukken. Ik had zelf ook nooit gedacht dat ik nog eens een plaat van Toto zou samplen, maar zo denk ik er ook niet over: ik zie het als een paar regels die iemand ooit gezongen heeft, die iets losmaken en die ik gerust nog eens kan gebruiken. Ik hou er een brede smaak op na, ik hou evengoed van jazz als van foute jaren-tachtig-muziek. Met vooroordelen kom je niet ver in de wereld.''

De ouders van Sanchez emigreerden naar New York vanuit de Dominicaanse Republiek. Latijns-Amerikaanse ritmes zijn aan hem dan ook wel besteed, zoals uit nummers als `The Partee' valt op te maken. ,,Die achtergrond speelt vooral in mijn productionele benadering van het ritme een rol.'' `Computabank', de opener van de plaat, grijpt zelfs terug op de latin hiphop, een kruising tussen de springerige ritmes van de electro en de vloeiende ritmiek van de latin die ergens in de jaren tachtig korte tijd populair was. Het is een vriendelijke knik van Sanchez naar zijn verleden. ,,Ik begon als dertienjarige te draaien op hiphop-feestjes. Ik was zelfs breakdancer in die tijd. Daar is het allemaal begonnen.''

Terwijl dansmuziek in de loop der jaren veelvuldig is uitgemaakt voor loos, leeghoofdig vermaak, de soundtrack voor een volgestouwd Nederland Partyland, is Sanchez ervan overtuigd dat het medium zich uitstekend leent voor het overbrengen van emoties. Dat geldt niet alleen voor zijn album, maar ook voor zijn dj-sets. ,,Ik ben een erg emotioneel mens, ik probeer er emoties van sensualiteit en spirtualiteit in te leggen. Dat verschilt elke keer weer, al naar gelang mijn stemming van het moment en de vibe die ik van het publiek terugkrijg. Ik probeer altijd een soort tempeltje van mijn dj-hok te maken, met kaarsen, versieringen, wierook en zo. Om beter in de sfeer, de vibe te komen.''

Sanchez is wel gevoelig voor het veelgebruikte beeld van de dj als priester, de draaitafels als altaar en zijn publiek als gemeente. ,,Je leidt je danspubliek met je muziek ergens naar toe, in dat opzicht klopt die analogie wel. Misschien vervult 't wel een zekere spirituele of zelfs religieuze behoefte bij de mensen, en daar moet ook ruimte voor zijn. Voor mij geldt dat niet zo, ik heb al een sterk geloof in God.''

First Contact is verschenen bij Sony