Cricket (1)

Het artikel `Cricket is oorlog' (Z, 11 augustus) heb ik met plezier en instemming gelezen. Het doet voor een belangrijk deel recht aan de situatie in het Nederlandse cricket van 2001.

Een aantal opmerkingen wil ik erover maken. Zo wordt gesuggereerd dat veel wedstrijden tegen teams van allochtone clubs in een onsportieve sfeer worden gespeeld. Dat komt helaas voor, maar ik zie en hoor ook anders! Reacties na een wedstrijd tegen allochtonen als `leuke wedstrijd', `sportief gespeeld' en `na afloop samen lekker gegeten', bereiken mij.

Verder bespreur ik bij de opmerkingen van Hans Keman `koloniale' trekjes wanneer hij zegt: ,,Als aanvoerder sprak ik hun stamhoofd aan om de regels voor de zekerheid nog eens vast te stellen.'' Zo moet het nu juist niet. Wat een arrogante houding om `de anderen' van tevoren nog even te wijzen op `hoe er gespeeld moet worden'!

Tot slot een opmerking over de uitspraak van oud-international Leon Bouter over acceptatie van de cricketregels. Bouter is een topper in het Nederlandse cricket. Hij is daarbij bloedfanatiek. Doch net als de in het artikel genoemde allochtone spelers wil hij de regels nog wel eens subjectief interpreteren. Met incidenten tijdens de wedstrijden als gevolg.