Nedlloyd nog op zoek naar juiste koers

Nedlloyd-topman Leo Berndsen schaakt op verschillende borden na ,,de zware teleurstelling'' van het afblazen van een beursnotering van containerrederij P&O Nedlloyd. Quo vadis?

Ruim anderhalf jaar is Nedlloyd-topman Leo Berndsen bezig geweest met zijn droomscenario: de 50 procent joint venture in containerrederij P&O Nedlloyd naar de beurs brengen en de holding Nedlloyd van de beurs halen. Nu de plannen stuiten op onwil bij de Engelse partner P&O, die eerst de containervaart niet langer als kernactiviteit beschouwde maar het nu toch plotseling weer helemaal in de rederij ziet zitten, zit het transportconcern in een lastige impasse.

Berndsen zat gisteren in een confrontatie met de financiële wereld dan ook tussen twee vuren. Eén deel van de ondervragers kon hij op zijn wenken bedienen. Die was geïnteresseerd in de vraag hoe het zit met de prijsdruk in de containervaart, de lage dollar en de kosten voor bunkers. Berndsen schermt in die gevallen met de drie keer S-factor, savings, systems en scale. Door een agressief kostenprogramma kon Berndsen voor de holding Nedlloyd een netto halfjaarwinst van 17 miljoen euro presenteren. Hetgeen volledig op het conto van de containervaart kan worden geschreven, want de tweede deelneming van Nedlloyd (een 50 procent belang in luchtvaartmaatschappij Martinair) is nog steeds verliesgevend.

P&O Nedlloyd hanteert in de containervaart een stringent bezuinigingsprogramma, waardoor het jaarlijks structureel 182 miljoen dollar aan kostenbesparing overhoudt. In 2002 komt daar een nieuw bezuinigingsprogramma overheen, waardoor de kosten eind 2003 op jaarbasis nog eens 200 miljoen dollar lager zullen zijn. Ten tweede loopt P&O Nedloyd voorop in geavanceerde containerlogistiek. Ten derde is P&O Nedlloyd na het Deense Maersk/Sealand in grootte de tweede containerrederij ter wereld en derhalve een mooi bezit van Nedlloyd. Of zoals Leo Berndsen dat zelf formuleert: ,,Ik denk dat er maar weinig Nederlandse bedrijven zijn die een activiteit in huis hebben waarmee ze op de wereldmarkt de tweede plaats innemen.''

Maar de financiële wereld ziet dat toch iets genuanceerder. ,,Nou, nou, ik weet nog wel een paar Nederlandse bedrijven te bedenken die wat dat aspect betreft hoog scoren'', zegt analist Corne Zandbergen van Fortis. ,,ASML, Koninklijke Olie, Philips, Unilever en zelfs een ingenieursbureau als Fugro. Bovendien maken die bedrijven in tegenstelling tot Nedlloyd wél een goed rendement op hun activiteiten. Het rendement op het geïnvesteerde vermogen bedroeg bij Nedlloyd vorig jaar een schamele 3,3 procent. Terwijl je voor een echt gezonde bedrijfsvoering mijns inziens 10, 11 procent nodig zou hebben.''

Berndsen beschouwt het derhalve als ,,een misser en bittere teurstelling'' dat de omgekeerde beursgang van P&0 Nedlloyd voorlopig in de ijskast is gezet. Dan had hij zijn al tijden morrende aandeelhouders, van wie het meerendeel niets ziet in verdere investeringen in de cyclische containervaart, iets te bieden gehad. Want ondanks het feit dat P&O Nedlloyd kan worden aangemerkt als één van de weinige echt geslaagde voorbeelden van een internationale fusie, voorspelt de barometer alweer zwaar weer. Berndsen: ,,Iedereen praat maar over een economische groeivertraging in de VS, maar de echte harde landing is volgens mij in Europa.''

Containervervoer over zee, maar transport in het algemeen, vormt wat dat betreft een belangrijke graadmeter om tussentijds de stand van de economie te peilen. Booming zal de containervaart de komende jaren niet zijn. Niettemin wordt in de boezem van P&O Nedlloyd druk nagedacht om een acquisitie te doen om een inhaalslag te maken ten opzichte van Maersk/Sealand. Aandeelhouders zijn de kelderende koers echter beu. Zij azen op het kasgeld van Nedlloyd en de opbrengst van de verkoop van het belang in Martinair.