Groei Duitse economie komt met 0,4 pct bijna tot stilstand

De Duitse economische groei is in het tweede kwartaal van dit jaar met een groei van 0,4 procent nagenoeg tot stilstand gekomen. Als voornaamste oorzaak draagt de Duitse centrale bank de wereldwijde afzwakking van de groei aan. Hierdoor is de groei van de Duitse export tot stilstand gekomen.

Dat meldde de Bundesbank meldde gisteren in een maandelijks verschijnend rapport over de economie. ,,De Duitse groei is in de lente tot een stilstand gekomen'', staat in het rapport. ,,Maar terugvallen van de groei op de korte termijn leiden niet per definitie tot stagnatie op de lange termijn.'' De heersende perceptie dat de Duitse economie nu al een recessie doormaakt, is daarom onjuist, zo stelt de Bundesbank.

Wel wordt gevreesd voor de remmende werking die de Duitse economie nu heeft op de groei van de economieën van andere elf EU-landen. Duitsland is de grootste economie van de Europese Unie, en op twee na 's werelds meest omvangrijke economie.

Eerder deze week stelde het gezaghebbende Duitse economische onderzoeksorgaan DIW dat het land in een ,,economische stagnatie'' verkeert. DIW voorspelt dat de stagnatie doorzet in het derde kwartaal. Daarmee zou twee kwartalen na elkaar terugval geboekt zijn, wat een officiële recessie inhoudt.

,,Ondanks nog onbekende risico's, blijft het vooruitzicht naar een terugkerende groei bestaan'', zo denkt de Duitse centrale bank.

De Duitse minister van Financiën Hans Eichel stuurde gisteren aan op verzwakking van de regels van het Europese Stabiliteitspact. Het pact voorziet in fiscale regels voor EU-landen. Eichel, op werkbezoek in Litouwen, zei dat het nuttig kon zijn meer aandacht te besteden aan het terugdringen van jaarlijkse uitgaven dan aan strikte fiscale regelgeving.

Zijn opmerkingen vallen binnen het debat dat diverse Europese overheden voeren over het pact. De terugval van de economische groei levert minder belastinginkomsten, en daarmee een zwakkere economie, op. Daarmee is het moeilijker aan de regels van het pact te voldoen.

Duitsland was de hoofdarchitect van het Stabiliteitspact en poogde met de afspraken Duitse burgers te overtuigen dat meer economische samenwerking, zoals met Italië, niet per definitie zou leiden tot een zwakkere Duitse economie. Eichel maakte duidelijk dat hij een voorstander blijft van budgettaire discipline. Maar, zo zei hij, het pact is afgesloten in 1993, toen de Europese economie er beter voorstond.