Caravan vol chemicaliën ontploft

Een stacaravan ontplofte gisteren in Maarssen, met mogelijk een drugslaboratoriumpje erin. Niemand op de camping was het opgevallen.

Dirk van den Berg zat gisteren rustig in zijn bungalowtje op camping Zwaluwpark aan de Maarsseveense plassen, toen op nauwelijks een paar meter afstand met een doffe klap een stacaravan explodeerde. ,,Ik zag een kozijn door de lucht vliegen. En je voelde de grond trillen.'' Drie mannen kwamen brandend naar buiten, zag Van den Berg. ,,Ik herkende de buurman in eerste instantie niet eens, zo zwart was-die. Hem heb ik hier onder de douche gezet, een ander ging bij de overburen onder de douche. De derde is er vandoorgegaan.''

Van alle kanten kwamen campingbewoners kwamen na de klap aangerend met brandblussers en ze wisten het vuur te doven. Toen brandweer en politie ter plekke waren, vonden ze zo'n 600 kilo aan chemicaliën. ,,Als dat ontploft was had je een klein Enschede'', zegt Van den Berg.

Met de gevonden chemicaliën kunnen drugs worden geproduceerd, aldus een woordvoerder van de politie Maarssen vanochtend. Nader onderzoek moet nog uitwijzen om welke drugs het gaat. ,,In ieder geval werd er géén xtc gefabriceerd.''

De politie had al eerder ,,bemoeienis gehad'' met de 31-jarige eigenaar van de caravan, aldus de woordvoerder, die niet wil zeggen waar het daarbij om ging, wel dat het niet met drugs te maken had. De zwaargewonde man is gisteravond overgebracht naar het brandwondencentrum in Antwerpen.

,,Ik dacht altijd dat hij een paddestoelenkweker was'', zegt Van den Berg. Aan de stacaravan had zijn buurman een heleboel plantenbakken en kasachtige constructie getimmerd. Maar dat is bij andere caravans en houten huisjes op het Zwaluwpark ook het geval. Door de vele uitbouwtjes kruipen de huisjes dicht tegen elkaar aan. De sfeer is eerder die van een woonwagenkamp dan van een gezinscamping. Om half elf vanmorgen kwam het leven op het Zwaluwpark net op gang. Twee mannen zagen planken op lengte, een ander staat er bij te kijken. Er wordt hier voortdurend geklust, zegt hij. ,,Ik dacht van die man in de caravan eerst ook dat hij met zijn dak bezig was en dat er een gasfles ontplofte.''

In de naastgelegen bungalow woont Sandra Epping met haar vriend en twee kinderen. Als ze opendoet, draagt ze alleen een handdoek. Eenmaal aangekleed zegt ze: ,,Niemand wist dat hij daarmee bezig was.'' Van den Berg: ,,Het was een heel rustige jongen. Hij liep vaak in pak en hij werkt bij een chemisch bedrijf of zo.'' Hoe hij al die chemicaliën daar gekregen heeft snappen Epping en Van den Berg niet. ,,Hij had alleen een fiets.''

Op het Zwaluwpark zijn ze vooral verontwaardigd over de gevaren waaraan de caravanbewoner hen heeft blootgesteld. ,,Als we dat geweten hadden, hadden we er wel wat tegen gedaan, al schijnt hij wel een scheikundige te zijn'', zegt Lambert Schonewille. ,,Er lopen hier heel veel kinderen rond. Juist op het paadje langs die bungalow spelen eigenlijk altijd wel kinderen.''

Op camping Zwaluwpark wonen veel mensen permanent, tegen de regels, maar gedoogd door de gemeente Maarssen. Epping is bang dat daar nu weer moeilijk over gedaan zal gaan worden, maar een woordvoerder van de gemeente zegt met nadruk dat het niet de bedoeling is het terrein ,,schoon te vegen''. Campingeigenaar Nico van Oostveen, die zich laat bewaken door twee luidblaffende honden, zou dat ook belachelijk vinden. Hij zegt werl dat de caravanbewoner kan vertrekken zodra hij terugkeert uit het ziekenhuis. ,,Zulke mensen wil je niet op je camping.''

De derde persoon die volgens getuigen bij de ontploffing gewond is geraakt, is nog spoorloos. Hij heeft zich voorzover de politie bekend niet gemeld bij een ziekenhuis. Als de kinderen op de camping iets over hem willen zeggen – ,,Die had zíj toch gezien?'' – worden ze door hun ouders abrupt tot stilte gemaand.