Malone neemt bij UPC het heft in handen

John Malone is lang gezien als de éminence grise achter UPC, het met schulden overladen Europese kabelconcern, maar nu is de Amerikaanse mediamagnaat uit de coulissen gestapt. Mark Schneider, de topman van het concern, keert terug naar de VS om meer tijd met zijn gezin te kunnen doorbrengen. Daardoor blijft Malone over als enige dominante figuur binnen UPC.

Er hoeft niet aan getwijfeld te worden dat het voortijdige vertrek van Schneider een opluchting is. Hij functioneerde het best onder optimale marktomstandigheden en vond het moeilijk in een klimaat te opereren waarin bezuinigingen aan de orde van de dag waren. Beleggers hadden hun vertrouwen verloren in zijn vermogen om het bedrijf door de problemen te loodsen. Die zijn ernstig, omdat UPC nog steeds kampt met een groot financieringstekort. Het concern schat dat het nog 850 miljoen euro nodig heeft om zijn netwerk verder uit te bouwen.

Malone is de enige tot wie het zich kan wenden. De reden daarvoor is eenvoudig. UPC heeft al bijna 10 miljard euro geleend. Het probleem is dat de waarde van het bedrijf veel lager is. Deutsche Telekom heeft bijvoorbeeld onlangs Duitse kabelnetwerken verkocht voor een bedrag van ongeveer 500 euro per klant. Op die basis zou de bedrijfswaarde van UPC minder dan 5 miljard euro zijn – veel minder dan de nettowaarde van zijn schuld. Meer geld investeren is kapitaalvernietiging.

Waarom zou Malone dan voor UPC de kolen uit het vuur halen? Omdat hij eigenaar is van een groot belang in het moederbedrijf Unitedglobalcom (UGC). UPC is het enige substantiële bezit van UGC. En Malone heeft onlangs 1 miljard euro in UPC gestoken in de vorm van een preferente schuld. Dat alles gaat mogelijk verloren als het concern het niet zou redden.

Malone zoekt nu een keiharde topman, die de niet-essentiële bedrijfsonderdelen van UPC snel kan sluiten of verkopen. Dat zou de financiële lasten van het concern verlichten. Het kan helpen het financieringsgat te dichten. Maar dat betekent niet dat de aandeelhouders van UPC nu een feestje kunnen bouwen. Malone doet niet aan liefdadigheid. En gezien de risico's die hij loopt, is het onwaarschijnlijk dat hij hen veel ruimte zal gunnen.

Malone's langetermijnplan is waarschijnlijk een ruil van schuld voor aandelen, waardoor hij de absolute controle over UPC in handen zou krijgen. Daarna kan hij het concern laten fuseren met zijn grote Duitse kabelbelangen. Een dergelijke gang van zaken kan UPC een gezondere financiële basis verlenen. Maar de aandeelhouders komen er bekaaid af. De grote schuld aan Malone heeft voorrang boven de niet-gewaarborgde belangen van de aandeelhouders. Afhankelijk van de voorwaarden van een ruil van schuld voor aandelen, kan hij die belangen laten verwateren. In geval van een fusie kan hij hun aanspraken bedelven onder een berg preferente schulden. De aandeelhouders blijven de klos.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld