Johnny Hallyday

In een reeks profielen van hedendaagse filmsterren deze week Johnny Hallyday, de enige Franse rockster, die nu in `Love me' een verlopen versie van zichzelf speelt.

Franse zangers doen het vaak goed als acteurs. Charles Aznavour bekoorde in Truffauts Tirez sur le pianiste, Yves Montand was heerlijk in Clouzots Le salaire de la peur. Beide bouwden naast hun zangcarrière een filmcarrière op. Met Johnny Hallyday is het anders. Ook hij, Frankrijks beroemdste zanger, speelde in meer dan twintig films, maar hij is er geen acteur van geworden. De zanger met de kleine, schuine en priemende ogen beschikt wel over een grote uitstraling, maar blijft altijd Johnny Hallyday, Frankrijks enige rockster. In Love me van Laetitia Masson speelt hij een Franse zanger die verdacht veel op Hallyday lijkt, al siert het de acteur dat Masson hem zo verlopen neer mocht zetten. In Love me geeft hij een concert voor drie mensen in een Amerikaanse nachtclub; in werkelijkheid speelde hij een paar jaar eerder voor 5000 mensen in Las Vegas. Het publiek bestond toen evenwel voor het grootste deel uit speciaal overgevlogen Fransen. Buiten Frankrijk is Hallyday nooit een ster geworden.

Hallyday (geboren als Jean-Philippe Smet, Parijs, 15 juni 1943) maakte zijn filmdebuut nog voor hij met zingen begon. Hij was in 1955 een van de leerlingen in Henri-Georges Clouzots meesterlijke thriller Les diaboliques. Pas vier jaar later nam hij zijn eerste plaatje op. Volgend op zijn succes met de verfranste versie van rock-n-roll speelde Hallyday net als zijn idool Elvis Presley in een aantal muziekfilms, zoals Les Parisiennes (1961) en Cherchez l'idole (1964). Later speelde hij ook in een western en een thriller en maakte Francois Reichenbach twee documentaires over tournees van de zanger.

In de jaren tachtig, toen Hallyday getrouwd was met actrice Nathalie Baye, speelde hij ook in het werk van vooraanstaande regisseurs. Samen met Baye was hij te zien in Godards Detective (1985), waarin de rocker een bokser vertolkt. Volgens Hallyday wilde Godard nooit te veel licht op hem zetten omdat de zanger al zoveel licht uitstraalde. Een jaar later speelde Hallyday in Conseil de famille, een vergeten komedie van Constantin Costa-Gavras. Volgens Hallyday had Costa-Gavras geen gevoel voor humor. Daarna filmde Hallyday een paar jaar niet. ,,Franse films zijn saai, zei hij in 1997 in een interview. ,,Ik ga niet naar een film om na te denken. Ik ga om me af te laten leiden.'' De enige Franse regisseur waar hij van houdt is Luc Besson. Toch is het juist bij de iets intellectuelere Franse film dat Hallyday nu weer een veelgevraagd acteur is. In 1999 speelde hij in Pourqoui pour moi?, een komedie van Stéphane Giusti over een stel twintigers dat aan hun ouders vertelt dat ze homoseksueel zijn. Na Love me wordt hij nu verwacht als gangster in Eau et gaz à tous les étages van Laurent Bouhnik. Waarschijnlijk is het vooral Hallydays roem van buiten de film die hem voor jonge Franse regisseurs zo aantrekkelijk maakt. Hij kan van elke film een cultfilm maken en elk karakter voorzien van een verleden dat iedereen kent. Hallyday biedt tegenwoordig voor elk wat wils, hij is opgenomen in het legion dhonneur, maar Fransen herinneren zich ook nog dat zijn concerten tot rellen leiden. Een rol van Hallyday verankert een film in de Franse geschiedenis.