Chris Rock als een witte bejaarde

Het duurt niet lang voor zich bij Down to Earth de vraag opdringt waarom de filmende broertjes Chris en Paul Weitz (van de melige tienerkomedie American Pie) in hemelsnaam déze film hebben willen maken. Dat is kort voordat de vage verwantschap opvalt met Warren Beatty's regiedebuut Heaven Can Wait (1978), waar de film getuige de credits inderdaad een remake van wil zijn. En die was volgens sommigen op zijn beurt al een tamelijk zinloze herverfilming van Here Comes Mr. Jordan (Alexander Hall, 1941). Het originele uitgangspunt (een voortijdig overleden sportman krijgt de kans op aarde terug te keren, maar nu in een ander lichaam) werd door de gebroeders Weitz omgevormd tot een slappe komedie over een zwarte mislukte stand-up comedian die het in het lichaam van een witte bejaarde multimiljonair nog eens mag proberen.

Voor de hoofdrol trokken zij de schreeuwlelijke voormalige Saturday Night Live-medewerker Chris Rock aan, die zwart is, dus als eindresultaat heb je een zwarte komiek die een witte man speelt. Nog afgezien van deze gecompliceerde situatie, die van een acteur een wel heel ingenieus staaltje acteerwerk vereist, blijkt de favoriete rol van Chris Rock gewoon Chris Rock te zijn, dus wat we eigenlijk zien is een opgewonden zwart ventje in een te groot golftenue waarvan iedereen denkt dat hij een witte vervelende oude man is. Een witte oude kerel die opeens van ruige gangsta-rap houdt en zich niet realiseert dat hij beter niet met een zwart meisje in Harlem een hotdog kan gaan eten. Als je het opschrijft ziet het er alweer potentieel grappiger uit dan in deze gekunstelde film, die door zijn zwarte stereotyperingen ook nog eens racistisch uitpakt. Rock doet je geen moment geloven dat hij de bedoelde lachspiegel is.

Down to Earth. Regie: Chris en Paul Weitz. Met: Chris Rock, Regina King, Chazz Palminteri, Eugene Levy, Frankie Faison, Mark Addy, Greg Germann. In: 25 theaters.