In pizzeria werkten ook Arabieren

De bom die een Palestijnse zelfmoordterrorist donderdag in een fast-food pizzeria in Jeruzalem detoneerde, verwoestte niet alleen de levens van vijftien Israëliers. Ook kwam er letterlijk in één klap een eind aan een werkvloer waar, ondanks tien maanden bloedige intifadah, een ongewone harmonie heerste. In het nu vrijwel geheel verwoeste Sbarro restaurant werkten negen joden en negen Israëlische Arabieren, zoals de Palestijnen binnen Israël worden genoemd. Men nam de joodse spijswetten in acht, en kreeg behalve joodse ook regelmatig Arabische klanten.

,,Er werd hier geen onderscheid gemaakt tussen joden en Arabieren,'' zegt manager Jamal al-Quntar, een Israëlische Arabier uit een dorpje bij Jeruzalem. ,,We waren vrienden. Na het werk bleven we vaak hangen om grappen te maken. Vaak gingen we samen uit.'' Werknemers gaven elkaar cadeautjes op verjaardagen.

Quntar zou vrijwel zeker dood zijn geweest, als hij niet enkele minuten voor de aanslag zijn dienst had overgedragen aan de 19-jarige Tehila Maoz, een joodse Israëlische.

Quntar stond achter een pilaar op het moment dat de bom afging en het restaurant veranderde in een zee van vuur en rook. Quntar liep slechts lichte verwondingen op: gescheurde trommelvliezen, rookvergifting en blauwe plekken.

,,We waren allemaal dol op haar,'' zegt de zeven jaar oudere Quntar over zijn joodse collega Tehila Maoz, de enige werknemer van Sbarro die omkwam bij de aanslag.

,,Zonder dat ze iets zei, wist ik al wat ze bedoelde, en andersom.''

De dood van Tehila was een nog grotere klap voor assistent manager Abu Omer, een Palestijn uit Oost-Jeruzalem. Hij had Tehila de afgelopen jaren eindeloos aangespoord om haar examens te halen, en haar diensttijd te vervullen, ,,zodat ze een betere toekomst kon krijgen.'' Palestijnen en Israëlische Arabieren zijn uitgesloten van militaire dienst in Israël.

,,Ik hoop dat de verhoudingen in ons restaurant ooit die tussen onze twee naties zullen zijn,'' zegt Quntar, die dezer dagen doorbrengt in het ziekenhuis bij de gewonden van de aanslag. ,,Vrede is mogelijk, want de levens van mensen zijn belangrijker dan wat verder ook.''