Het geheim van een frisse kop

De EK dressuur kregen gisteren alsnog een verrassend slot. Arjen Teeuwissen won verrassend het zilver bij de Europese titelstrijd in Verden.

Arjen Teeuwissen reikte met zijn Gestion Goliath T naar het zilver bij de Europese kampioenschappen voor dressuurruiters in het Duitse Verden. Een voorspelbaar kampioenschap kreeg zodoende alsnog een spannend slot, temeer daar een ander lid van de Nederlandse equipe, Gonnelien Rothenberger, plotseling boven zichzelf uitsteeg en Nadine Capellmann tot tweemaal toe werd verrast door een zeer wisselend acterende Farbenfroh. Ulla Salzgeber reed haar eigen koers en pakte goud.

Na de Grand Prix op vrijdag leek het individuele kampioenschap een gelopen zaak. Farbenfroh stond met Capellmann op een straatlengte voorsprong, waarmee het leek alsof de training bij de bereden politie in Aken zijn vruchten afwierp. Onverstoorbaar werkte de vos met de hoge witte benen zijn proef af.

In de tweede wedstrijd, de Grand Prix Spécial, kwam de amazone tot de ontdekking dat het onvoorspelbare karakter van Farbenfroh de kop weer eens opstak. De jury was onverbiddelijk in zijn oordeel. Gonnelien Rothenberger daarentegen reed met Jonggor's Weyden misschien wel haar allerbeste Grand Prix Spécial ooit. De hengst straalde, was expressief en maakte geen fout.

Teeuwissen reed ook sterk, maar miste net even dat sprankelende dat Weyden zaterdag vleugels gaf. Salzgeber reed met Rusty onverstoorbaar rond, won de wedstrijd en nam de leiding in het klassement over. Rothenberger werd verrassend tweede en stak Teeuwissen niet alleen in de Spécial maar ook in het klassement nipt voorbij en stond derde, achter Capellmann.

Deze amazone moet zaterdagnacht geen oog hebben dicht gedaan. Driemaal eerder eindigde de Duitse bij een internationaal kampioenschap als vierde en haar Farbenfroh had geen zin meer. In de kür op muziek ging het gisteren wederom helemaal fout. Toen de vos de galopchangementen om de pas weigerde te tonen, was de wanhoop bij Capelmann zichtbaar. ,,Toen wist ik het zeker: voor de vierde keer geen individuele medaille'', reageerde ze teleurgesteld na afloop.

In feite had zij geen recht meer op het brons, maar zij kreeg het toch omdat Gonnelien Rothenberger haar kansen niet benutte en uitendelijk twee punten te kort kwam voor een podiumplaats. Het was niet alleen een voorzichtige proef, waarin Weyden niet één keer tot zijn expressieve recht kwam. Maar bovendien was de technische zwaarte van haar kür te nederig.

Teeuwissen had er wel stevig aan getrokken en de machtige bruine ruin die niet voor niets Goliath is genoemd, liet zich in alle onderdelen stralend en foutloos zien, waarbij de moeilijkheidsgraad van de kür hoog was. Teeuwissen passeerde dankzij zijn glanzende rit niet alleen Rothenberger maar ook Capellmann en werd tweede achter Salzgeber, die vanaf de eerste tonen van de muziek het gevoel had dat Rusty haar naar het goud zou dragen, en dat deed hij. In de stromende regen deed hij meer dan zijn werk en uiteindelijk mocht hij plaats nemen achter zijn bazin, die op de hoogste trede van het schavot de gouden medaille omgehangen kreeg.

Voor Teeuwissen waren deze kampioenschappen pas de tweede keer sinds de Olympische Spelen in Sydney dat hij met Golitah in actie kwam. Het paard kreeg twee weken na terugkeer last van een peesblessure. ,,Als je na zo'n soort blessure te snel gaat beginnen, ben je nog verder van huis, want binnen de kortste keren speelt die onwillige pees weer op'', wist Teeuwissen, die in mei de ruin voor het eerst weer zadelde voor het serieuze werk.

Toen liet hij een prestatie zien die voor bondscoach Jurgen Koschel goed genoeg was om hem mee te nemen naar Verden. Volgens Teeuwissen is zijn paard er één met een gebruiksaanwijzing. ,,Goliath wil graag hard werken, maar je moet hem hetzelfde werk steeds op een andere wijze voorschotelen'', vertelde de zilveren medaillist, die zelf minstens net zo hard werkt, maar dat niet als zodanig ervaart omdat hij in het paardrijden heel veel lol heeft. ,,Na Sydney had ik het gevoel dat Goliath er genoeg van had. Hij had gewoon te lang te hard gewerkt en wilde rust. In zo'n situatie kan heel gemakkelijk een blessure als deze peesblessure ontstaan, omdat vermoeidheid in zo'n geval een rol kan spelen.''

Na een aantal maanden rust keerde de lust terug, constateerde Teeuwissen. ,,Het is steeds hetzelfde, maar iedere keer net even anders. We gaan het bos in en maken een lekkere buitenrit. Maar ondertussen oefenen we wel het basiswerk. We gaan de buitenbak in, rotzooien wat aan, maar tussen de bedrijven door werken we toch het programma af. Goliath moet er zin in blijven houden en dat bereik ik door er heel veel ontspanning tussendoor te gooien.''

Werklust is volgens zijn berijder de onbetwiste kracht van Goliath. Teeuwissen: ,,Hij wil werken als een paard, maar sleur mag het niet worden. Want dan hou ik hem in zijn hoofd niet fris. Juist die frisse kop geeft hem de kracht en de inzet. Mijn grootste angst is dat Goliath het werk als lopendebandwerk gaat ervaren. Als dat gebeurt is mijn relatie met hem kapot. Ik moet er dus aan blijven werken om dat te voorkomen''.

In het wereldkampioenschap voor vijfjarige dressuurpaarden was het Rubels die onder Hans Peter Minderhout de titel binnensleepte. Deze goedgekeurde dekhengst is gefokt door Henk Spekenbrink uit Enter, die deze overwinning zag als een persoonlijke triomf, want hij fokte daarnaast ook de vader en de moeder van de wereldkampioen. Rubels walste naar de titel met een enorme lichtvoetigheid in zowel stap, draf als galop, waarbij de enorme souplesse in zijn atletische lijf opvalt.