Stress-stoornis

Zonder een oordeel uit te spreken over de waarschijnlijkheid van het lijden aan een posttraumatische stress-stoornis door mevrouw Singh Varma, heb ik me geërgerd aan de generaliserende toonzetting in het artikel `Stress-stoornis bij Singh Varma is ongeloofwaardig' van Jolande Withuis (NRC Handelsblad, 4 augustus).

Mijn ergernis geldt met name haar `sociologisch' bagatelliseren van PTSS, waarbij ze doet voorkomen dat deze psychiatrische diagnose evenzeer opmerkelijk ,,Nederland is de afgelopen jaren in de greep geraakt van een traumacultuur'' als een modieus excuus is, want: ,,In sommige kringen is getraumatiseerd zijn [...] een populaire, lonende identiteit.''

Tot mijn verbijstering besluit Withuis haar veralgemeningen zelfs met de dooddoener: ,,Trauma werd een niet onaantrekkelijk attribuut en PTSS een diagnose waarmee je tevoorschijn kunt komen.'' Is dit het resultaat van de `coming-out' indien de medische wetenschap geen oorzaken (meer) bij je kan vinden?

Mevrouw Withuis zal alles wat ressorteert onder de definitie van `sociologie' wellicht juister duiden en interpreteren dan ondergetekende. Maar in haar uiteenzetting vervalst ze de gestelde diagnose van PTSS tot iets wat aantrekkelijk, populair, lonend en onbeduidend is. Dat is naar mijn mening een directe belediging aan het adres van iedereen met PTSS en wekt de de indruk posttraumatische stress-stoornis liefst te willen scharen onder de categorie `modekwalen'.