Israël/Palestijnen (1)

Correspondent Joris Luyendijk stelt dat de Palestijnen de public relationslag met Israël verliezen (M, 4 agustus). Israël heeft een geoliede pr-machine en bij de Palestijnen heerst wat dat betreft chaos, schrijft hij. De vraag is echter hoe dat uitwerkt in de publiciteit en blijkt dat in de Nederlandse media de Israëlische politiek zeer kritisch wordt behandeld.

Het CIDI, het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël, is natuurlijk al jaren bekend als voorlichtingsorgaan en lobbygroep die tracht de Israëlische kant van de zaak te laten zien. Maar CIDI doet dat op een open en eerlijke wijze en is zeer genuanceerd. Of de Palestijnen zelf niet lobbyen onttrekt zich aan mijn waarneming, maar dat ten behoeve van de Palestijnse zaak wordt gelobbyd staat wel vast. Afgezien van het Palestina Comité is met name het Interkelijk Vredesberaad (IKV) actief. Het IKV neemt een duidelijk pro-Palestijns standpunt in.

Pax Christi Nederland (PCN), de rooms-katholieke vredesbeweging, is nauw gelieerd met het IKV. Men heeft een gezamenlijke werkgroep Midden-Oosten, waarin ook geassocieerde organisaties als ICCO en Cordaid zijn vertegenwoordigd. Acties vanuit PCN zijn bijvoorbeeld dat men de Nederlandse regering ertoe wil brengen er strikt op toe te zien dat producten van de Israëlische nederzettingen niet onder het voor Israël geldende voordelige importtarief vallen. Een ander project is dat men civiele waarnemers wil recruteren, die aan Palestijnse kant worden opgesteld om toe te zien op en te rapporteren over het gedrag van Israëlische militairen in Gaza en de Westbank. PCN stelt rapporten op met een duidelijk anti-Israëlische strekking. Geconcludeerd kan dus worden dat in Nederland een massieve lobby ten behoeve van de Palestijnen bestaat.