Het imagoprobleem van `Deadmonton'

De WK atletiek in Edmonton trekken opvallend weinig toeschouwers. Uit de talrijke lege plekken in het Commonwealth Stadium blijkt dagelijks de desinteresse van de Canadezen.

Afgelopen maandag was Wayne Gretzky te gast bij de WK atletiek in Edmonton. Voor de opwinding die hij veroorzaakte, heeft deze week nog niet één atleet kunnen zorgen. Maar de ijshockeyer is in Noord-Amerika dan ook een levende legende, die zijn carrière begon bij de Edmonton Oilers en naar wie uit eerbetoon een straat — de Wayne Gretzky Drive — in de hoofdstad van de staat Alberta is vernoemd.

Bij het grote publiek in Europa spreekt de naam Gretzky minder tot de verbeelding; Maurice Greene en Marion Jones zijn bekender, al leggen zij het in populariteit weer af tegen de beroemde voetballers. Waar Greene en Jones in Europa de stadions redelijk vol laten lopen, reageren de Canadezen laconiek op de aanwezigheid van zo veel atletieksterren. Alleen als er landgenoten in actie kwamen, trok de belangstelling iets aan.

Het verschil in beleving is evident, maar leidde afgelopen week tot een vermakelijke polemiek tussen Canada en Groot-Brittannië. Robert Phillip, columnist van de Daily Telegraph, trof de inwoners van Edmonton recht in hart toen hij de stad `Deadmonton' had genoemd. De verontwaardiging was groot nadat de Canadese pers die diskwalificatie had opgepikt. Televisiestations opende nieuwsbulletins ermee en registreerden in straatinterviews woedende reacties. En in de ingezonden brieven in de kranten ventileerde `Edmonton' zijn frustratie over die freaky Englishman.

Phillip, die in een klap bij de WK de meest gevraagde persoon voor een interview werd, serveerde in vervolg-column Edmonton nogmaals af. Een stad waarin 's wereld grootste winkelcentrum de enige toeristische attractie is, wenst de Brit niet serieus te nemen. En van atletiek hebben ze in Canada helemaal geen kaas gegeten. Bovendien was de journalist óók boos. Omdat hij een `freaky Englishman' werd genoemd. Hij mag dan freaky zijn, maar geen Engelsman. Phillip is namelijk een Schot.

De vermakelijke discussie in de kantlijn weerspiegelt wel de problemen waarmee de WK-organisatie worstelt. Zij is er niet in geslaagd de Noord-Amerikanen warm te krijgen voor een van 's werelds grootse sportkampioenschappen. Dat heeft uiteraard financiële gevolgen, al doet de locale organisatie haar best die tegenvaller te bagatelliseren. Volgens Rick LeLacheur, de directeur van het organisatiecomité, heeft ondanks alles de kaartverkoop 12,1 miljoen Canadese dollars opgebracht in plaats van de begrote 12,5 miljoen. De schade valt volgens hem derhalve nogal mee.

De Internationale Associatie van Atletiek Federaties (IAAF) zal niet blij zijn met het slechte imago dat lege tribunes oplevert. Maar officieel laat deze daar niets van blijken. De secretaris-generaal van de IAAF, István Gyalai, heeft zelf drie dagen voor de sluitingsceremonie de WK in Edmonton uitgeroepen tot `the best ever'. Wel erg veel eer voor een toernooi waar bijna geen kip komt kijken, al zij gezegd dat de Canadezen organisatorisch hun zaakjes voortreffelijk voor elkaar hebben.

Dan was de reactie van Arne Lungqvist, de Zweedse vice-president van de IAAF, aanmerkelijk waarheidsgetrouwer. ,,De IAAF is niet naar Edmonton gekomen om de stadions te laten vollopen, maar om de interesse voor atletiek in Noord-Amerika te vergroten'', verklaarde hij. ,,Niet het aantal toeschouwers in het stadion is belangrijk, maar de kijkcijfers van de televisiestations. Zowel door de Canadese televisie CBC TV als de Amerikaanse sportzender ESPN is mij verteld, dat hun kijkcijfers sinds de Olympische Spelen, vorig najaar in Sydney, niet meer zo hoog zijn geweest.''

Achteraf zal de IAAF spijt hebben gehad, dat de WK voor dit jaar niet aan Edmontons concurrent Stanford in de Verenigde Staten is toegewezen. Dat land kent in tegenstelling tot Canada wel atletiekhelden en de kans op geringe toeschouwersaantallen zou een stuk kleiner zijn geweest.

In een poging met sfeervolle beelden van een vol stadion het imago op te poetsen, heeft de organisatie voor het weekeinde een package-deal in de aanbieding. Tegen gereduceerd tarief kan een passe-partout voor de drie laatste dagen worden gekocht. Een beproefd middel in andere landen om schoolkinderen gratis toegang te verlenen gebruikt `Edmonton' niet. De suggestie alleen al wordt zeer beslist van de hand gewezen. Volksverlakkerij strookt niet met de Canadese aard.

Als het moet dan schikken de Canadese organisatoren zich in hun lot en accepteren zij dat de atletiekshow verder trekt en de artiesten snel vergeten zullen zijn. Maar Edmonton heeft één troost: Wayne Gretzky was back in town.