Pago Libre

De meeste filmmuziek is niet meer dan klankbehang, de akoestische bedding voor het visuele drama. Oren zijn in de bioscoop ondergeschikt aan ogen. Hoewel een soundtrack vaak essentieel is voor het ritme en de sfeer van een film, geniet hij een inferieure status. Het Zwitserse kwartet Pago Libre koos ervoor de zaak eens om te draaien en maakte met Cinématique `fifteen soundtracks for an imaginary cinema'. Hier is de muziek de leidraad en zijn de beelden het decor.

De groep weekt beelden uit het visuele onderbewustzijn los om ze naar believen te rangschikken. Zo brengt het Erik Satie-arrangement `Entr'acte: Le Tango d'E.S.' de loom sigaretten rokende Marcello Mastroianni uit Fellini's Otto e mezzo tot leven. `Folk Song', dat Iers gefiddel koppelt aan Moldavische ritmes, vormt de ideale begeleiding voor een hogesnelheidsachtervolging op westernformaat. En `Little Big Horn' laat horen dat een alpenhoorn heel goed in staat is `suspense' te verklanken. Diezelfde alpenhoorn minus mondstuk duikt overigens in `Alperiduo' op als Zwitserse didgeridoo, en weet daar een sinister sfeertje te creëren.

Maar ook zonder filmlexicon en het cd-boekje vol citaten van Godard, Fellini, Hitchcock en Tarkovski is de intelligente, verhalende muziek van Cinématique zeer de moeite waard. Pago Libre wijst een nieuwe richting aan waarin de Europese jazz zich kan ontwikkelen, als ze zich onthoudt van het herkauwen van historische Amerikaanse voorbeelden. En dat dergelijk gepionier niet allemaal loodzwaar en serieus hoeft te zijn, bewijst de groep wel met zijn pseudo-Indiase Tikkettitakkitakk en de Doowop-achtige a capella-zang in `Dance of Kara Ben Nemsi'.

Pago Libre: Cinématique (TCB, 01112) Distr. Challenge