Vakantiehuis in Canada voor de prijs van een stacaravan

De eigen woning afstaan aan een onbekend gezin lijkt veel gezinnen een eng idee. Sommigen zien woningruil echter als een ideale, goedkope vakantie.

Angèle van Bohemen heeft een groot vertrouwen in de mensen, die haar huis tijdelijk bewonen. ,,Gasten mogen in mijn huis rondsnuffelen wat ze maar willen. We hebben geen lijken in de kast en nergens rare potjes met geld.''

Het vereist een grote dosis vertrouwen, maar het levert wel een flinke besparing op in het reisbudget. Elke zomer ruilen ongeveer 1.200 Nederlandse gezinnen hun woning met het huis van een buitenlandse familie. Door met gesloten beurzen van woning te ruilen bespaar je als gezin flink op je uitgaven aan campings, hotels of vakantiehuisjes.

,,Wel 1.000 gulden per vakantieweek'', jubelt Van Bohemen, die bij het Haagse Zuiderpark woont. ,,Dit jaar ruilen wij ruim drie weken met een Canadees gezin. Daar waren we nooit gekomen als we ook nog verblijfskosten hadden moeten betalen. Wij gaan naar Canada voor hetzelfde bedrag waarvoor mijn vriendinnen in Frankrijk in een stacaravan zitten.''

Ontstaan uit een organisatie van Amerikaans onderwijspersoneel, dat in de lange vakanties woningen van andere leerkrachten als zomerverblijf ging gebruiken, zijn er nu bij verschillende organisaties meer dan 30.000 gezinnen uit ruim 70 landen ingeschreven als potentiële woningruiler.

In Nederland beheerst HomeLink de markt met bijna 800 ingeschreven gezinnen. Die betalen jaarlijks 125 gulden contributie en 25 gulden voor het boek met daarin alle aangeboden adressen. HomeLink doet strikt genomen niet meer dan het doorgeven van de woninggegevens en een jaarlijkse bijdrage overmaken aan de moederorganisatie. Die heeft in totaal 12.500 adressen in 50 verschillende landen. De families moeten zelf contact met elkaar leggen en tot overeenstemming komen.

Dé vraag die iedereen stelt, zo vertelt Renger de Ruiter, is of de familie die in jouw huis gaat zitten betrouwbaar is. ,,En dat kan ik nooit garanderen.'' De Ruiter is de oprichter van HomeLink Nederland. Áls iemand al kwaad wil, dan zijn er gemakkelijker manieren, zo denkt De Ruiter. Gewoon inbreken bijvoorbeeld.

De politiekorpsen in Amsterdam en Den Haag, zeer gewilde steden onder buitenlandse woningruilers, kennen geen gevallen van woningen die na de vakantie `zomaar' leeggeroofd zijn. Dat zegt niks, zeggen de woordvoerders van beide korpsen. ,,Mensen die een gezin uit een ander land in hun woning welkom heten, doen dat vrijwillig. Achteraf aangifte doen van diefstal of vernieling van de tv heeft dan geen enkel nut.''

Een ander argument dat De Ruiter altijd gebruikt voor het wegnemen van angst voor teleurstelling bij thuiskomt is dat ,,woningruilers altijd uit de hogere sociale lagen komen. Veel leraren, academici, medici. Ze hebben allemaal behoorlijke banen, en spreken hun talen. Anders zouden ze ook niet tot redelijke overeenstemming komen met een onbekende partij in het buitenland.''

Toch krijgt HomeLink wel klachten. Zoals al die gezinnen die bij thuiskomst een torenhoge telefoonrekening aantroffen, of een ziek huisdier. Of dat ene gezin uit Uitgeest, dat een rustige woning in Londen dacht aan te treffen. De trein die door de achtertuin liep hadden de nuchtere Hollanders niet verwacht. De vakantiegasten wilden na twee dagen weer terug naar Uitgeest. HomeLink heeft hen toen bij wijze van uitzondering een verblijf in een klein pension aangeboden, betaald door het Garantiefonds. Dat fonds wordt overigens in stand gehouden door de contributie van de leden zelf.

Een ander gezin uit Londen viert nu drie weken vakantie in een nieuwbouwwoning in de Dordrechtse wijk Oudelandshoek. Michael en Helen Loughlin, beiden ambtenaar, krijgen jaarlijks veertig verzoeken tot het tijdelijk ruilen van hun woning. De woning van de familie Loughlin in een buitenwijk van de Britse hoofdstad is een gewilde lokatie.

Toch maakt Helen zich elk jaar zorgen of de lokaties van de woningen in het buitenland mooi genoeg zijn. ,,Volledig ten onrechte'', zegt haar echtgenoot. Vorig jaar wilden andere families zó graag naar Londen, dat het gezin drie keer op vakantie is geweest: eerst naar New York, daarna naar Washington en ten slotte ook nog naar het Isle of Wight. Michael Loughlin: ,,De Amerikaanse vakanties waren niet gepland, maar we konden de verleiding niet weerstaan''.

De twee dochters, Rachel (9) en Hannah (10), vinden het niet erg elke keer weer in een kamer van andere kinderen te slapen. Rachel ziet twee grote voordelen aan de woningruil-vakanties. ,,Er is ander speelgoed en mama zegt dat we er veel geld door besparen.'' De familie denkt voor een `normale' vakantie in het buitenland 3.000 pond, ruim 10.000 gulden, kwijt te zijn. ,,En drie weken Dordrecht kost ons niet meer dan 400 pond.''