Reputaties analisten VS sneuvelen

De hype rond het internet is voorbij. Nu is een nieuwe fase aangebroken: de jacht op de schuldigen. In Amerika betekent dat rechtszaken met schadeclaims.

Twee in Iran geboren broers die in 1970 naar de Verenigde Staten emigreerden, hebben begin deze maand de zakenbank Morgan Stanley Dean Witter aangeklaagd. Ze voelen zich opgelicht.

Bijna twintig miljoen dollar zeggen ze verloren te hebben, bijna hun hele aandelenportefeuille, door de beleggingsadviezen van Mary Meeker, de topanalist van Morgan Stanley. De broers beschuldigen haar van misleidende aanbiedingen en een frauduleuze voorstelling van zaken, waardoor ze naar hun zeggen bij de neus zijn genomen.

Half juli trof een andere zakenbank, Merrill Lynch, met een gedupeerde klant een schikking van vierhonderdduizend dollar nadat haar topanalist, Henry Blodget, was aangeklaagd voor soortgelijke vergrijpen. Morgan Stanley wordt er door de twee broers bovendien van beschuldigd dat ze misleidende adviezen gaf om transacties voor de bank binnen te halen.

Na de zeepbel van de internetkoersen op Wall Street regent het nu in de VS klachten van gedupeerde beleggers. Destijds namen ze elke tip van het analistendom voor waar aan of, argelozer nog, ze gaven hun aandelenportefeuille in vol vertrouwen in beheer van zakenbanken waaraan dezelfde analisten verbonden waren.

Zakenbanken als Morgan Stanley en Merrill Lynch beheerden aandelenportefeuilles met internet- en aanverwante bedrijven, die in zes maanden tijd driekwart in waarde verloren. Intussen streken ze in die zes maanden miljoenen dollars aan commissie van dezelfde internetbedrijven op bedrijven die ook hun klanten waren, en die zij van advies voorzagen, schrijft Michael Lewis, bekend van Liar's Poker, in zijn nieuwste boek A mask for every occasion.

Bij de zakenbanken bijten ze nu op hun nagels. De zaken gaan door de koersval al slecht, reputaties zijn gesneuveld. Nu moeten ze bij gedupeerde klanten, meestal vertegenwoordigd door advocaten die voor elke zaak ook een masker hebben, met compensatie over de brug komen. De National Association of Security Deals, de grootste organisatie in de VS die schikkingen in zulke zaken treft, had eind vorige maand bijna vierduizend klachten van gedupeerden binnen. Het loopt er storm. Eind dit jaar verwacht men er zevenduizend te tellen.

De zakenbanken konden, toen de koersen almaar stegen, weinig anders doen dan hun beleggende klanten met fraai opgetuigde adviezen lekker maken. Deden ze dat niet dan vertrokken de klanten naar de concurrentie, zei dezer dagen Larry Rice, marktstrateeg bij de New-Yorkse zakenbank Josephtal & Co tegen de Financial Times vergoelijkend. De banken moesten wel met het `momentum' meedoen. En de mens wil worden bedrogen, citeert Michael Lewis in dit verband vrij naar het boek Prediker. [Vervolg ANALISTEN: pagina 17]

ANALISTEN

Bij de rechter kan belegger niets halen

De woede die zich nu tegen de zakenbanken en hun analisten richt komt natuurlijk voort uit bezeerde ijdelheid. Een bezeerdheid die vooral pijn doet als de lichtgelovigheid van toen (lees: de inhaligheid) de belegger nu op zwart zaad doet zitten (lees: op de blaren). Maar Amerika zou Amerika niet zijn als niet iemand daarover een rechtszaak begon, of liever naar organisaties stapt als de NASD, want bij de rechter zelf is niets te halen, daarin voorzien de kleine lettertjes van de transacties wel. En als één zijn gelijk heeft gehaald, zoals in het geval van de schikking met Merrill Lynch, volgen er door het succes aangestoken natuurlijk meer: eind dit jaar zevenduizend bij de NASD alleen – al is ook dat een voorspelling.

Morgan Stanley gaf na de aanklacht van de broers onmiddellijk een verklaring uit, die klonk als een oorlogsverklaring. Hun claim zat vol onjuiste uitspraken, verdraaiingen en leugens. Beiden beweerden dat ze waren aangemoedigd bij Morgan Stanley te kopen. In feite hadden ze expres het tegenovergestelde advies van de bank verworpen. Onderdeel van het spel? De reactie van een bank die zich in het nauw weet?

Meer dan 150.000 exemplaren van de boeken die analist Mary Meeker over beleggen schreef zijn er in de VS verkocht. Meeker had een theorie: bij internetaandelen zullen er maar een paar reusachtige winnaars zijn. Maar de rijkdom die zij scheppen zal de vergissingen van de rest meer dan goedmaken. Ze noemde die theorie `Wal-marting van het web', naar de gelijknamige supermarktketen. Ze maakt het goed.