Medische fouten 1

Met verbazing las ik het interview met inspecteur-generaal voor de gezondheidszorg J. Kingma (1 augustus). Het aantal mensen dat onnodig overlijdt in de ziekenhuizen kan wel 6.000 per jaar zijn! En dan hebben we het nog niet over de bijna ongelukken. Volgens Kingma is mijn kans op onnodig overlijden in een ziekenhuis veel groter dan in het verkeer. Bovendien beweert hij niets nieuws te zeggen door deze getallen te noemen. Hij noemt het zelfs een oud probleem.

Dit roept de vraag bij mij op: waar was de Inspectie voor de Volksgezondheid al die tijd? Is het niet juist de taak van de Inspectie om onnodige sterfgevallen te voorkomen door vroegtijdig maatregelen te nemen? Geeft hij, met zijn voorstel tot oprichting van een instituut voor patiƫntveiligheid, zijn eigen organisatie geen brevet van onvermogen?

Het is niet niks dat een inspecteur-generaal op deze manier zijn ongerustheid laat blijken. Er zal dus wel degelijk wat aan de hand zijn en het is goed dat de inspecteur dit aan de kaak wil stellen. Maar we hebben niets aan getallen die we niet kunnen controleren. Ze scheppen onnodig verwarring en wantrouwen bij consumenten en zijn niet bepaald geruststellend als je morgen naar het ziekenhuis moet voor een operatie.

De Consumentenbond pleit in de campagne `Maak de Zorg Beter' voor een sterke toezichthouder op de kwaliteit van de gezondheidszorg. De discussie zou volgens ons niet moeten gaan over de oprichting van een nieuw instituut maar over hoe de Inspectie deze rol goed kan invullen. De Inspectie hoort de afgesproken kwaliteitsnormen te controleren en te handhaven en indien nodig te verbeteren. Zorgaanbieders en zorgverzekeraars moeten zich toetsbaar opstellen en informatie verschaffen over hun werkwijze en prestaties. De overheid zou in dialoog met de verschillende partijen een informatiemodel moeten ontwikkelen, met daarin opgenomen een foutenregistratie, waarvoor zorgaanbieders en zorgverzekeraars verplicht informatie gaan aanleveren. Deze verplichting moet wettelijk verankerd worden inclusief sanctiemogelijkheden en het controlemechanisme door de Inspectie om de informatie daadwerkelijk te verkrijgen. Deze informatie moet openbaar worden zodat consumenten uiteindelijk zelf kunnen kiezen met welk ziekenhuis zij in zee willen gaan.