Nederlanders stellen teleur op titelstrijd

De Nederlanders doen het slecht bij de WK atletiek in Edmonton. Simon Vroemen stapte gisteravond op de 3.000 meter na vier ronden uit de race. De atleet uit Delft had letterlijk last van slappe benen.

Vroemen was nog wel aan de serie begonnen, ook al voelde hij bij het inlopen dat er geen spanning op zijn benen stond; hij kon er geen versnelling uit krijgen. En de hoop dat het goede gevoel in de wedstrijd zou terugkeren, bleek ijdel. Vroemen liep vanaf de start in laatste positie en had moeite het tempo van de groep te volgen. Bij elke hindernis moest hij aanzetten om het contact niet te verliezen.

Na vier ronden zag Vroemen het nutteloze van zijn gedraaf in en hield hij ermee op. ,,Ik had totaal geen kracht, kon niet versnellen'', stelde hij spijtig vast. ,,Ik heb er geen verklaring voor. Of er moet als gevolg van een recente ziekte een virus in mijn lichaam zitten.''

Chiel Warners bezet na de eerste dag van de tienkamp de tiende plaats. Op vijf onderdelen verzamelde de Nederlander 4.215 punten. Dat zijn er 423 minder dan de Brit Dean Macey, die regerend kampioen Tomas Dvorak (Tsjechië, 4637) en de Estlandse olympisch kampioen Erki Nool (4.531 punten) voorafgaat. Warners begon de tienkamp redelijk met 10,90 op de 100 meter en 7,48 meter bij het verspringen. Het kogelstoten (14,47) en hoogspringen (1,94) vielen tegen. Met 48,28 seconden op de 400 meter sloot Warners de eerste dag af.

Vooralsnog is Troy Douglas de enige Nederlander die met een opgeheven hoofd het Commonwealth Stadium heeft verlaten. Met en halve-finaleplaats op de 100 meter in een recordtijd van 10,09 seconden heeft hij als enige goed gepresteerd. Met de rest ging het ronduit slecht. Monique de Wilt overleefde niet de kwalificatie bij het polsstokhoogspringen en Lieja Koeman gooide de kogel niet ove de 18 meter en behoorde niet tot de acht finalisten.

Bram Som overleefde op de 800 meter als één van de tijdsnelsten nog wel de serie om vervolgens in de halve finale aan wedstrijdspanning tenonder te gaan. Na de Spelen in Sydney en de EK voor neo-senioren in Amsterdam was de WK nogmaals de bevestiging van Soms onvermogen om te pieken op grote toernooien.