Surrealistisch dansfeest eindigt in grote chaos

Met naar schatting 90.000 bezoekers, meer dan 30.000 meer dan vorig jaar, is Dance Valley het grootste betaalde pop- en dance-evenement van het land, misschien wel van Europa. Te groot, zo bleek uit de chaos bij de aan- en vooral de afvoer van de bezoekers. Die moesten na afloop soms uren in de regen wachten op de bussen, die het steeds moeilijker hadden om het festivalterrein te bereiken. Honderden bezoekers moesten met onderkoelingsverschijnselen opgevangen worden, terwijl vele ongeduldigen alvast de A9 gingen bewandelen. De organisatie trok het boetekleed aan, maar dat weerhield burgemeester Hertog van de gemeente Velsen er niet van zich hardop af te vragen of het festival volgend jaar weer een vergunning krijgt.

Het overgrote deel van de dag bleef het droog, zonnig zelfs, zodat de sfeer voor de chaotisch verlopen aftocht over het algemeen uitstekend was. Recreatiegebied Spaarnwoude leent zich uitstekend voor zo'n uitgebreid festival met zo'n vijftien tenten en podia, al hadden er niet nog eens een paar duizend mensen bijgemoeten. Het met mensenmassa's volgepakte heuvellandschap bood zeker in het ondergaande zonnetje een bijna surrealistische, in ieder geval on-Nederlandse aanblik.

Er waren wat `world beats', drum'n'bass, ambient en lounge, veilig weggestopt in kleine tentjes. Maar op de meeste podia deden de tientallen DJ's vooral aan de eeuwig doorgaande 4-to-the-floor-beat, in allerlei geledingen en variatiemogelijkheden: techno, house, garage, progressive. Populair bleek de hard house, na trance en gabber de komende, platte maar uiterst gebruikersvriendelijke stijl die het grote publiek voor zich moet winnen.

Live-acts waren temidden van de legioenen platendraaiers in de minderheid, en bovendien verschilden de verrichtingen van bijvoorbeeld Quazar en Junkie XL achter de knoppen voor het oog noch voor het oor bijzonder veel van die van de DJ's. Slechts een enkele keer, bij acts als Fat Tuesday en Floris, waren er `echte' instrumenten als een basgitaar en een drumstel te zien, wat in deze omgeving merkwaardig ouderwets aandeed.

DJ's en hun draaitafels, daar draaide het om. Zo ook op de enorme main stage, een van de weinige openluchtpodia in een tijdelijke stad vol tenten. Op een podium dat groot genoeg was voor een mega-act als U2 stonden ze de massa's op te zwepen. Carl Cox, een Brit met een draaistijl zo massief als zijn gestalte, was de grootste naam hier. Zijn verrichtingen werden geheel in stadion-stijl uitvergroot op een projectiescherm, terwijl groene laserstralen de invallende duisternis doorkliefden. Toch was de afsluitende act hier weer een live-groep: het Britse duo Orbital. Onder spectaculair geflits van de lichtshow, waarvoor het eindelijk donker genoeg was, onttrokken de gebroeders Hartnoll inventieve en gelaagde stukken aan hun opgestapelde apparaten.

De Canadese technopionier Richie Hawtin deed aan een tussenvorm van plaatjes opzetten en live spelen: met behulp van allerlei effecten en een drumcomputer reet hij de inhoud van zijn platenkoffer uiteen om die op eigen voorwaarden weer aan elkaar te breien. De climaxen in zijn abstracte, minimale opvattingen werden met veel gejuich onthaald, waarna het Duitse fenomeen Sven Väth het dankbare publiek overnam, nauwelijks gehinderd door een in medische zin omzwachtelde arm.

Ook Dave Clarke benutte veel effecten in zijn hakkende draaistijl, terwijl anderen, zoals de uitermate funky draaiende Dave Clarke, veel vloeiender te werk gingen. Jack Le Marseille, Frans, een kalende en grijzende Franse ster, piekte dan ook met het achttien jaar oude Blue Monday van New Order. Ook in de set van Moodymann uit Detroit doken oude dance classics op temidden van merkwaardig donkere, uiterst intrigerende housenummers, deels van eigen makelij. Dat maakte het aanstellerige mondmasker waarmee hij stond te draaien weer goed. Of zulke subtiliteiten, of überhaupt de vraag wie waar draaide, hoe laat en waarom aan het publiek besteed waren is de vraag. Zeker overdag bleven velen lekker in de zon hangen, waarmee de oorspronkelijke functie van het recreatiegebied geen geweld werd aangedaan.

Festival: Dance Valley. Gehoord: 4/8, recreatiegebied Spaarnwoude.