Mieren martelen en op grassprieten kauwen

Wat doen de kinderen deze zomer? Vakantiekampen helpen ouders de lange zomer door. Maar zelden zie je daar alle soorten kinderen tegelijk. Toon uw kamp en ik zeg wie u bent. Deel 3 van een serie: het licht en luchtkamp.

Voor de mieren, de rupsen én de konijnen in de Kennemerduinen is het elk jaar weer afzien. Tweehonderd Amsterdamse kinderen, opgegroeid tussen beton en asfalt, die drie weken lang worden losgelaten in `de natuur'. De schommels, de trampoline en de hobbelpaarden zijn niet interessant, vinden Tim Kurnaz (4) en Nick Brands (5). Zij hebben een mierenval. Met stokjes proberen ze mieren te dresseren. Tim, verbaasd: ,,Die is dood.'' Nick, tevreden: ,,Deze ook''. Nietsvermoedend kruipt een rups de gevarenzone binnen. Hij verdwijnt in het lege colaflesje van Nick. Dop erop. ,,Die neem ik mee naar huis.'' En het is nog maar negen uur 's ochtends. Pas na vieren zijn de duinen weer voor de dieren.

Al om acht uur 's ochtends zijn de jongetjes in Amsterdam opgehaald door een touringcar. In de volle bus zitten ze op de helft van een tweezitsbank in hoog tempo hun snoepvoorraad op te eten. Peppie en Kokkie noemen de leiders de twee. Tim breekt zijn kitkat in tweeën en geeft de helft aan zijn vriendje. Het is echte liefde.

In 1920 werden de eerste Licht en luchtkampen georganiseerd door de protestantse kerken in Amsterdam. Bedoeld voor kinderen uit arme gezinnen die geen geld hadden om met vakantie te gaan. Nu worden de kampen betaald door de gemeente Amsterdam. Bussen halen de kinderen van verschillende opstapplaatsen in de stad op, en 's avonds worden ze weer teruggebracht. Het hangt van de opstapplaats af, óf de kinderen met vakantie gaan. Stappen ze in Buitenveldert op of in Amsterdam-Zuid, dan gaan ze na het kamp nog naar Frankrijk of Italië. Vertrekken ze vanuit Amsterdam Oost of West dan zijn het wat ze vroeger, toen er nog geen allochtonen bestonden, bleekneusjes noemden. Nu heten ze stadspaskinderen. Hun ouders betalen geen zestig gulden voor een week, maar de helft.

Ja, Tim Brands is weleens met vakantie geweest. Naar Mallorca. Nick denkt koortsachtig na, of hij dát kan overtreffen. ,,Wij gingen weleens naar Zandvoort.'' Tim zwijgt beteuterd. Hij peutert zijn tweede rolletje fruitmentos open en jokt: ,,Wij ook weleens.''

Jesse Meulenbeek (8) heeft een sprietje duingras tussen zijn tanden. ,,Weet je waarom?'' vraagt hij. ,,Dan mis ik mijn vader niet zo.'' Hij schopt verveeld wat duinzand voor zich uit. ,,Mijn vader is kunstenaar'', vertelt hij ongevraagd. ,,We woonden in een heel groot huis, met allemaal kunstenaars. We moesten eruit van de regering. Nu heeft de Rabobank het gekraakt.'' Hij zou liever thuis zijn, niet dat hij met vakantie gaat, maar thuis valt er meer te spelen dan hier. Dat is Mark Gaal (10) uit Buitenveldert niet met hem eens. Hij is op kamp omdat zijn moeder ernstig ziek is. Als een professionele gids leidt hij de bezoeker rond. Breed armgebaar: ,,Wat heb je liever de stad of dit. Je loopt zó de natuur in.'' Hij is ook blij dat er nergens stroom is. ,,Dan wordt het weer zo luxe.''

Talitha Tachefini (12) valt op, zo zorgelijk kijkt ze. Haar moeder is pas bevallen. Haar ouders zijn thuis met de baby en haar zusje van anderhalf. Zij is met haar jongere broertje en zusje drie weken op Licht en luchtkamp, daarna gaan ze drie weken naar kamp Agnes, ook in de Kennemerduinen. Vorig jaar waren ze zes weken op Agnes. Voor haar is het hard werken. Vanmorgen had ze zich verslapen. ,,Ik was gisteravond ook al vergeten de tassen in te pakken, en ik was te moe om nog brood te smeren.'' Met vakantie is ze eigenlijk nog nooit geweest, zegt ze. Om dan snel op te sommen: ,,We hebben wel twee honden, een konijn en ook een speciale albino-kikker in een terrarium.'' Woont ze in zo'n groot huis dan? Ze kijkt verbaasd. ,,Nee, hoezo?''