Geweten

Frank de Boer kreeg twee maanden schorsing voor het gebruik van nandrolon. Fernando Couto werd voor hetzelfde vergrijp veroordeeld tot tien maanden. En als we het CONI mogen geloven hangt Edgar Davids een straf van acht maanden boven het hoofd.

Ik zou zeggen: moord is moord.

Of zijn het degenen met de grootste mond, het meeste geld en de minste scrupules om chantage te plegen die in de voetbalwereld de strafmaat bepalen? Het A-team van Frank de Boer toonde in de ruige euforie om de geringe straf alvast enige verwantschap met de anti-globalisten. Het zei bloed aan de paal te willen. Het zei de kapitalisten van de UEFA en de FIFA in lengte van dagen te zullen achtervolgen. Bloedwraak à la Rob Cohen. Primitieve woede, meer is het niet.

Rechters met een zuiver geweten zouden dat hele A-team van De Boer manu militari hebben laten verwijderen. Voor chantage in de cadans van een vloek wordt niet gebogen in een zichzelf respecterende rechtszaal. Rechters met een zuiver geweten treden niet in de casuïstiek van het bloed. Dat is nou juist het probleem van het voetbal: wie heeft er nog een zuiver geweten? De FIFA en de UEFA zeker niet. De Boer en Cohen? Twijfel is toegestaan. De grote clubs? Ik hoor de Berlusconi's en de Beenhakkers al roepen: hoeveel euro staat er op geweten? De medische staf van Barcelona, Juventus en PSV? Ja, thuis aan de haard misschien, in de kleedkamer een stuk minder. Geheel gewetenloos zijn de makelaars.

Ik heb het al lang opgegeven sport aan de ethische meetlat te leggen. Ook buiten de arena geldt het recht van de sterkste. En van de slimste. Zo'n dombo als Ludo Dierckxsens die tijdens de Tour opbiecht van welk potje corticoïden hij heeft gesnoept, kom je in het voetbal niet tegen. In het voetbal heerst de cultuur van de verontwaardiging. Bij een strafschop, bij een gele kaart, na uitsluiting, bij vermoeden van dopinggebruik. Maagden op noppen zijn het, ongerept en onbespoten.

Voetbal is een laffe wereld.

Wat Shota Arveladze nou weer bij Ajax overkomt. Omdat hij nog niet tussentijds heeft bijgetekend mag de spits niet meer opgesteld worden. Co Adriaanse zei dat zeer te betreuren, maar wel het besluit van de clubleiding te begrijpen. Vanwaar die Remco Campert-achtige mildheid, Co? Sinds wanneer buigt een Ajax-coach voor de mercantiele oekazes van een bestuur dat notabene alweer achtervolgd wordt door berichten over fraude en belastingontduiking? De buigzaamheid van Adriaanse is helder. Al die jaren heeft hij ons met zijn quasi militaire logica, zijn souvereiniteit in eer en geweten, kortom met zijn grote mond op het verkeerde been gezet. Co is als alle anderen: een lijfeigene van een grotere macht.

Geweten is voor na de sport. Daar heb ik vrede mee, al was het maar om niet uitgegomd te worden in het eenvormige koor van de hypocrieten. Van de Joop Atsma's. Van de types die de hel in het pakket hebben als Richard Virenque wordt ontmaskerd, maar die je niet hoort als een renner uit de nabije polder in verdenking wordt gesteld. Geweten à la carte van het electoraat, dàt is het ergste.

Toch word ik een beetje boos nu ik lees dat het CONI adviseert om Edgar Davids na zijn schorsing nog gedurende zes maanden onverwacht te laten testen. TBS dus. Waarom Davids onderwerpen aan een heksenjacht en Frank de Boer en Erik Dekker niet? Daarmee wordt een suggestie van onbetrouwbaarheid gewekt die berust op willekeur. Anders gezegd: op rechteloosheid. Je zou bijna denken dat Davids wordt gesanctioneerd op het dragen van een zonnebril. Ik ben benieuwd of de KNVB zich voor een keer wel zou laten betrappen op een reflex van ontferming. Of laten we ook deze strijd over aan de guerrillero van de salons, Rob Cohen? De ex-kroketboer die een soort Genua in zijn eentje dreigt te worden. Aandoenlijk is het wel, maar het is ook een beetje folkloristisch. En naar ik vrees heeft het niet zoveel met eer en geweten te maken.

Een terzijde.

Ik heb vernomen dat dit stukje nu uit de nieuwe letter Lexicon wordt gezet. Van mij mag het, maar het maakt mij wel onrustig. Zou de scherpzinnige lezer ook vinden dat deze column te ruim `in het wit hangt'? Dat vooral de korte woorden dreigen te gaan zweven? Vergeef me dan, mijnheer/mevrouw. Ik zweef zo gaarne met u mee. Al was het maar om de gewetenloosheid van mezelf en de wereld om me heen te vergeten.